Η ταινία Insomnia με τον θρυλικό Al Pacino και τον ταλαντούχο Robin Williams αξιοποίησε εξαιρετικά το αλλόκοτο φως του αρκτικού καλοκαιριού. Σε ένα περιβάλλον όπου ο ήλιος δεν δύει ποτέ, η ταινία δημιουργεί μια έντονη αίσθηση ψυχολογικής πίεσης και αποσύνδεσης. Η διαρκής λάμψη επιτείνει την αϋπνία του πρωταγωνιστή, θολώνοντας τη σκέψη του και ενισχύοντας το αίσθημα ενοχής. Η απομονωμένη ατμόσφαιρα της Αλάσκας λειτουργεί ως καθρέφτης του εσωτερικού του χάους, μετατρέποντας το φυσικό φως σε ένα ισχυρό εργαλείο αφήγησης. Στην αντίθετη κατεύθυνση, η ταινία 30 Days of Night παρουσιάζει μια πόλη της Αλάσκας να εγκλωβίζεται σε έναν αδιάκοπο σκοτάδι, όπου η πολική νύχτα μετατρέπεται σε σκηνικό τρόμου και επιβίωσης.
Η Utqiagvik Alaska ζει σήμερα ακριβώς αυτή τη μοναδική φυσική κατάσταση, καθώς εισέρχεται στην πολική νύχτα που θα διαρκέσει πάνω από εξήντα ημέρες. Μετά την δύση του ήλιου στις 18 Νοεμβρίου 2025, η πόλη δεν θα ξαναδεί τον ήλιο να ανατέλλει πριν από τις 22 Ιανουαρίου 2026.
Για τους κατοίκους αυτής της μοναδικής περιοχής, η καθημερινότητα μεταλλάσσεται σε ένα αέναο λυκόφως και οι συνθήκες του χειμώνα χωρίς φυσικό φως απαιτούν ορθολογικές προσαρμογές στην ψυχολογία και στον ρυθμό ζωής τους. Το φαινόμενο αυτό, αν και προκαλεί δέος, χρήζει προσεκτικής διαχείρισης για την ψυχική και σωματική υγεία των κατοίκων, δημιουργώντας επιπλέον προκλήσεις που χρήζουν διερεύνησης.
