Με τη χρήση παρατηρήσεων από το διαστημικό τηλεσκόπιο, που καλύπτουν πάνω από 25 χρόνια, η NASA δημιούργησε ένα εντυπωσιακό βίντεο timelapse που απεικονίζει την εξέλιξη ενός σουπερνόβα, το οποίο εξερράγη πριν από τέσσερις και πλέον αιώνες και συνεχίζει να διαστέλλεται μέχρι σήμερα.
Το Υπόλειμμα του Σουπερνόβα Κέπλερ (γνωστό και ως Υπερκαινόνιος του Κέπλερ) είναι το ό,τι απέμεινε από την έκρηξη ενός άστρου, η οποία έγινε ορατή το 1604 και παρατηρήθηκε από τον γερμανό αστρονόμο Γιοχάνες Κέπλερ, από τον οποίο και πήρε το όνομά του.
Σήμερα, οι επιστήμονες κατανοούν ότι η έκρηξη προήλθε από τη σύντηξη ενός λευκού νάνου —το λείψανο ενός νεκρού άστρου με μάζα συγκρίσιμη με αυτή του Ήλιου— ο οποίος απορρόφησε κοσμικό υλικό από έναν άλλο λευκό νάνο ή από ένα γειτονικό άστρο, ξεπερνώντας έτσι την κρίσιμη μάζα που οδήγησε στην έκρηξη.
Αυτού του τύπου η σουπερνόβα ονομάζεται Τύπος Ia και χρησιμεύει στους αστρονόμους ως ένα σημαντικό εργαλείο για τη μέτρηση της διαστολής του Σύμπαντος.
Το υπόλειμμα του σουπερνόβα του Κέπλερ βρίσκεται σε απόσταση 17.000 ετών φωτός, στην κατεύθυνση του αστερισμού του Οφιούχου. Το υλικό που εκτοξεύτηκε στο Διάστημα εκπέμπει λάμψη στο φάσμα των ακτίνων Χ, καθώς διατηρεί θερμοκρασίες εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου εξαιτίας της έκρηξης.
Η παρατήρηση έγινε δυνατή χάρη στο διαστημικό τηλεσκόπιο Chandra της NASA, το οποίο είναι σχεδιασμένο ειδικά για την ανίχνευση ακτίνων Χ. Το βίντεο συνδυάζει παρατηρήσεις που συλλέχθηκαν το 2000, το 2004, το 2006, το 2014 και το 2025.
Οι αναλυτικές εικόνες αποκαλύπτουν ότι το υλικό στην πάνω πλευρά της εικόνας επεκτείνεται με ταχύτητα 22 εκατομμυρίων χιλιομέτρων την ώρα, δηλαδή το 2% της ταχύτητας του φωτός, ενώ το υλικό στην κάτω περιοχή κινείται με πολύ χαμηλότερη ταχύτητα, 6,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων ανά ώρα, ή το 0,5% της ταχύτητας του φωτός.
Η σημαντική διαφορά στην ταχύτητα της επέκτασης, όπως εξήγησε η NASA, οφείλεται στο γεγονός ότι το υλικό στην κάτω πλευρά συγκρούεται με ένα πυκνότερο σύννεφο διαστρικού αερίου, γεγονός που επηρεάζει την ταχύτητά του.
