Επιτέλους εγκαταλείπω τις Φωτογραφίες Google, να γιατί

Το Google Photos ήταν το χρυσό πρότυπο για τη διαχείριση φωτογραφιών, αλλά η μαγεία έχει αρχίσει να ξεθωριάζει.

Μεταξύ της ακατάστατης διεπαφής χρήστη, της αναγκαστικής ενσωμάτωσης των αναμνήσεων που δεν ήθελα να δω και της φθίνουσας ποιότητας του κάποτε τέλειου αλγόριθμου αναζήτησης, η εφαρμογή έχει γίνει ένα χάος και όχι ένα χρήσιμο εργαλείο.

Μετά από χρόνια δισταγμού, αποφάσισα να κάνω κάτι διαφορετικό. Επιτέλους πατάω το κουμπί εξαγωγής και εγκαταλείπω τις Φωτογραφίες Google.

Η εναλλακτική που βρήκα δεν είναι μόνο φθηνότερη – είναι καλύτερη.

Το φούσκωμα AI και η απογοήτευση του UX

Θυμάμαι όταν το Google Photos ήταν πρώτα μια εφαρμογή γκαλερί και μετά μια υπηρεσία cloud. Σήμερα, αισθάνομαι σαν ένα ερευνητικό εργαστήριο AI που τυχαίνει να κρατάει τις φωτογραφίες μου.

Κάθε φορά που ανοίγω την εφαρμογή, με υποδέχεται ένας κύλινδρος επισήμανσης με τεχνητή νοημοσύνη που δεν ζήτησα.

Η Google έχει γίνει τόσο εμμονή με το να μου δείχνει τι μπορεί να κάνει ο αλγόριθμός της στις φωτογραφίες μου που ξεχνά ότι θέλω απλώς να τις δω.

Η διεπαφή έχει γίνει ένα ακατάστατο χάος από σήματα σε σχήμα χαπιού.

Η Google έθαψε τα βασικά εργαλεία επεξεργασίας που μου άρεσαν – όπως απλή περικοπή ή προσαρμογές φωτός – κάτω από τρία επίπεδα μενού.

Αλλά το τελευταίο ποτήρι για μένα δεν ήταν η τεχνητή νοημοσύνη – ήταν η βασική πλοήγηση.

Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μας αναγκάσει σε μια ενιαία ροή cloud, η Google έχει κάνει την πρόσβαση σε τοπικούς φακέλους συσκευών έναν πλήρη εφιάλτη.

Αν τραβήξω ένα στιγμιότυπο οθόνης και θέλω να το βρω, η διαδικασία δεν είναι πλέον ένα απλό πάτημα. Είναι ένα κυνήγι κάτω από πολλά μενού. Είναι μια διαδικασία τεσσάρων ή πέντε βημάτων για να δω ένα αρχείο που βρίσκεται ακριβώς εκεί στον εσωτερικό χώρο αποθήκευσης του τηλεφώνου μου.

Τοποθετώντας τα πάντα σε ένα ατελείωτο, μη οργανωμένο χρονοδιάγραμμα, η Google αφαίρεσε τη λογική που βασίζεται σε φακέλους που έχει νόημα για την τοπική διαχείριση αρχείων.

Έχω βαρεθεί μια εφαρμογή που προσπαθεί να είναι έξυπνη κάνοντας τις πιο απλές εργασίες πιο δύσκολες.

Ζητήματα απόδοσης και ερπυσμός συνδρομών

Πίστωση: Google

Με μια βιβλιοθήκη χιλιάδων φωτογραφιών και μια δεκαετία βίντεο 4K, το Google Photos αισθάνεται σαν να πιάνει συνεχώς αέρα.

Κάθε φορά που το ανοίγω, υπάρχει μια αξιοσημείωτη καθυστέρηση όπου η εφαρμογή παλεύει να τραβήξει μικρογραφίες από το cloud.

Το 2026, η κύλιση στο ιστορικό μου θα πρέπει να μοιάζει σαν ένα ομαλό ταξίδι στη λωρίδα μνήμης, αλλά αντ ‘αυτού, είναι σαν να παλεύω με το υλικό.

Ακόμη και σε ένα τηλέφωνο ναυαρχίδα, η εφαρμογή είναι τόσο βαλτωμένη από τη δική της βάση δεδομένων που οι βασικές αναζητήσεις χρειάζονται δευτερόλεπτα για να επιλυθούν.

Έχω βαρεθεί να βλέπω το τηλέφωνό μου να ζεσταίνεται μόνο και μόνο επειδή ήθελα να βρω μια φωτογραφία του αυτοκινήτου μου πριν από τρία χρόνια.

Ένα άλλο θέμα ήταν με την τιμολόγηση.

Όπως πολλοί μακροχρόνιοι χρήστες, έχω φτάσει επιτέλους το όριο των 200 GB. Η λογική υποδηλώνει ότι θα πρέπει να υπάρχει μια βαθμίδα 500 GB ή 1 TB για ανθρώπους σαν εμένα — κάτι που κοστίζει λίγα δολάρια περισσότερο, αλλά δεν σπάει τα χρήματα.

Αλλά δεν υπάρχει μέση λύση. Αφού περάσετε αυτό το όριο των 200 GB, η Google περιμένει από εσάς να μεταβείτε κατευθείαν στο πρόγραμμα των 2 TB.

Αναγκάζομαι να πληρώσω για 1.500 GB κενού χώρου μόνο και μόνο για να μην αναπηδήσει το email μου και οι φωτογραφίες μου να μην είναι μόνο για ανάγνωση.

Καμία έλλειψη εναλλακτικών

Εάν πληρώνετε ήδη για μια συνδρομή Microsoft 365 για Word ή Excel, κάθεστε σε ένα χρυσωρυχείο. Το OneDrive της Microsoft προσφέρει τεράστιο αποθηκευτικό χώρο 1 TB που περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα.

Διαθέτει μια δυνατότητα αυτόματης μεταφόρτωσης κάμερας που λειτουργεί εξίσου αξιόπιστα με αυτήν της Google και ενσωματώνεται απευθείας στον Εξερεύνηση αρχείων του υπολογιστή μου.

Αν ψάχνετε για μια τοπική, πρώτη εμπειρία απορρήτου στο τηλέφωνό σας, ανακάλυψα το Fossify Gallery.

Είναι ένα πιρούνι του Simple Gallery και είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να είναι μια εφαρμογή γκαλερί: ελαφριά, ανοιχτού κώδικα και εντελώς εκτός σύνδεσης.

Δεν προσπαθεί να κατηγοριοποιήσει τη ζωή μου ή να μου πουλήσει χαρακτηριστικά τεχνητής νοημοσύνης. απλά μου δείχνει τους φακέλους μου. Η πρόσβαση στο φάκελο των στιγμιότυπων οθόνης μου ή σε μια συγκεκριμένη λήψη είναι μόλις ένα πάτημα μακριά.

Για όσους από εσάς θέλετε την εμπειρία cloud χωρίς συμβιβασμούς στο απόρρητο, υπάρχει το Nextcloud. Έχω πειραματιστεί με την αυτο-φιλοξενία και παρόλο που χρειάζεται λίγη καμπύλη μάθησης, η ανταμοιβή είναι απίστευτη.

Έχω το δικό μου ιδιωτικό σύννεφο που τρέχει στο σπίτι όπου ορίζω τους κανόνες. Δεν υπάρχουν ειδοποιήσεις πλήρους αποθήκευσης εκτός και αν εξαντληθεί ο χώρος στον σκληρό δίσκο.

Είτε μετακομίσετε στο εκλεπτυσμένο οικοσύστημα του OneDrive, είτε στο απόρρητο του Fossify είτε στην ανεξαρτησία του Nextcloud, η δύναμη είναι εξ ολοκλήρου στα χέρια σας.

Η ζωή μετά το Google Photos

Η εγκατάλειψη του Google Photos ήταν ένα τεράστιο έργο, αλλά ήταν η πιο απαραίτητη ψηφιακή εκκαθάριση που έχω κάνει εδώ και μια δεκαετία.

Είναι λίγο περισσότερη δουλειά τώρα να διαχειρίζομαι τα πράγματα μόνος μου, αλλά κάθε φορά που ανοίγω τη νέα μου γκαλερί, ξέρω ακριβώς πού βρίσκονται τα δεδομένα μου και ποιος έχει πρόσβαση σε αυτά.

Εάν αισθάνεστε την ίδια κούραση από τη συνδρομή ή μια αυξανόμενη ανησυχία κάθε φορά που βλέπετε μια νέα λειτουργία τεχνητής νοημοσύνης, να ξέρετε ότι υπάρχει μια ζωή έξω από το οικοσύστημα της Google.

Μπορείτε ακόμη να μεταβείτε στο OneDrive, το οποίο προσφέρει τώρα μια εμπειρία συλλογής με εστίαση στα πολυμέσα στο Android.