Η ιστορία του Mac μου είναι … αρκετά μεγάλη, ξεκινώντας από τον αρχικό Macintosh όταν κυκλοφόρησε το 1984. Δεν είμαι σίγουρος ότι θα μπορούσα να μετρήσω αξιόπιστα τον αριθμό των μοντέλων που έχω από τότε.
Για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου έκτοτε, έχω έναν Mac κάθε φορά. Υπήρχε μια προηγούμενη περίοδος που είχα δύο Mac, και η επιστροφή σε αυτήν την προσέγγιση πέρυσι απέδωσε πραγματικά…
Να γίνεις άντρας με δύο Mac: Γύρος πρώτος
Πάντα ήμουν λάτρης των φορητών υπολογιστών έναντι των επιτραπέζιων υπολογιστών. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι συνήθιζα να κάνω πολλά επαγγελματικά ταξίδια, αλλά εκτιμώ επίσης την επιλογή χρήσης του καφέ και την ευελιξία να μπορώ να μετακινώ το μηχάνημα μεταξύ γραφείου στο σπίτι και καθιστικού.
Θέλω, ωστόσο, να έχω τη μεγαλύτερη δυνατή οθόνη και δεν θέλω να θυσιάσω την ισχύ για τη φορητότητα, οπότε μέχρι στιγμής αυτό με βάζει σταθερά στο στρατόπεδο του μεγαλύτερου διαθέσιμου MacBook Pro. Πίσω στις μέρες της Intel, αυτό σήμαινε το MBP 17 ιντσών.
Αυτός ήταν ο μοναδικός μου Mac για μερικά χρόνια, μέχρι που έκανα διακοπές με ποδήλατο στην Ολλανδία. Ήθελα να κουβαλάω ένα Mac τόσο για διασύνδεση με τη μονάδα GPS Garmin για προγραμματισμό διαδρομής κάθε μέρα όσο και για να γράφω ένα καθημερινό ιστολόγιο για το ταξίδι. Δεδομένου ότι δεν υπήρχε η παραμικρή δυνατότητα να τοποθετήσω το MacBook Pro στις πολύ κομψές μου θήκες, κατέληξα να αγοράσω ένα MacBook Air 11 ιντσών ως δεύτερο μηχάνημα.
Η ζωή των δύο Mac είχε θετικά και αρνητικά. Το προφανές πλεονέκτημα ήταν ότι μπορούσα να επιλέξω ανάμεσα σε ένα βαρύ και ισχυρό μηχάνημα και σε ένα μικρό και ελαφρύ, ανάλογα με τις ανάγκες μου την ημέρα. Το κύριο μειονέκτημα ήταν η ανάγκη να επαναλάβω τις ρυθμίσεις μου και στα δύο μηχανήματα.
Αυτό σήμαινε να εγκαταστήσω σχεδόν όλες τις εφαρμογές τρίτων κατασκευαστών μου σε καθεμία, καθώς και καθεμία από τις διάφορες βοηθητικές εφαρμογές που χρησιμοποίησα για να κάνω τη ζωή μου ευκολότερη. Ο συγχρονισμός δύο Mac δεν ήταν καθόλου τόσο απλός όσο στον σημερινό κόσμο που βασίζεται στο cloud, επομένως υπήρχε σίγουρα διοικητική επιβάρυνση σε αυτήν την προσέγγιση.
Επιστρέφω στο να είμαι ένας τύπος ενός Mac
Γρήγορα προς τα εμπρός στο 2016. Θα μπορούσα να αντέξω με το παλιό μου MacBook Pro 17 ιντσών ένα ή δύο χρόνια περισσότερο, αλλά η ευκαιρία να ενημερώσω σε ένα πολύ πιο κομψό MacBook Pro 15 ιντσών αποδείχθηκε πολύ μεγάλος πειρασμός για να αντισταθώ.
Όσον αφορά το μέγεθος και το βάρος, αυτό βρισκόταν κάπου μεταξύ του MBA των 11 ιντσών και του MBP των 17 ιντσών και αποφάσισα ότι ήταν αρκετά φορητό που δεν είχε πλέον νόημα να κατέχω δύο μηχανές. Μέχρι να αντικατασταθεί με το μοντέλο 16 ιντσών, είχα ακόμα την ίδια άποψη ότι ο βαθμός φορητότητας ήταν αρκετά καλός.
Εκτίμησα πολύ να έχω μόνο ένα Mac για συντήρηση, ακόμα κι αν ο συγχρονισμός των μηχανών ήταν πολύ πιο εύκολος μέχρι τότε. (Τεχνικά Παρέμεινα τύπος με δύο Mac καθώς το MacBook Air μου μπήκε σε ένα συρτάρι ως εφεδρικό μηχάνημα έκτακτης ανάγκης, αλλά κυριολεκτικά δεν το χρησιμοποίησα ποτέ, οπότε μην το μετράτε.)
Μπορεί να είχα παραμείνει για πάντα ένας τύπος ενός Mac, αλλά για εκείνο το παλιό MBA που αρνιόταν να ξεκινήσει όταν πήγα να το δανείσω σε έναν γείτονα. Δεδομένου ότι ήταν ως επί το πλείστον ακόμα μια εφεδρική συσκευή, δεν μπορούσα να δικαιολογήσω την αγορά μιας νέας, έτσι πέρυσι αγόρασα ένα πενταετίας 13 ιντσών M1 MacBook Air.
Να γίνεις άντρας με δύο Mac: Γύρος δεύτερος
Δεν περίμενα να χρησιμοποιήσω πολύ το MacBook Air, αλλά έμεινα έκπληκτος. Ήταν στην πραγματικότητα πιο ελαφρύ από τον συνδυασμό iPad Air και Magic Keyboard που χρησιμοποιούσα περιστασιακά όταν ήθελα κάτι πιο φορητό για φορητή χρήση. Δεδομένου ότι προτιμώ πολύ ένα Mac από ένα iPad, ήταν άσκοπο να μεταβώ στο MBA σε αυτές τις περιπτώσεις.
Είχα συνηθίσει τόσο το μέγεθος και το βάρος του MBP των 16 ιντσών μου που δεν περίμενα να χρησιμοποιώ το MBA πολύ συχνά. Ωστόσο, όταν το έκανα, διαπίστωσα ότι ήταν δραματικά πιο φορητό από δύο απόψεις.
Πρώτον, το μέγεθος ήταν πολύ πιο πρακτικό σε μέρη όπου ο χώρος είναι υψηλός. Τα κύρια παραδείγματα εδώ είναι τραπέζια με πλάτη καθισμάτων σε αεροπλάνα και τρένα.
Δεύτερον, το βάρος του MBA ήταν σχεδόν ανεπαίσθητο όταν γλίστρησε σε ένα σακίδιο για να το μεταφέρω μαζί μου. Όταν επισκέφτηκα τους Καταρράκτες του Νιαγάρα, για παράδειγμα, πρόσθεσα το MacBook στο σακίδιο μου και χάρηκα που το έκανα.
Αν είμαι έξω για περιηγήσεις όλη την ημέρα, χρησιμοποιώ συνήθως ένα λεπτό σακίδιο για να μεταφέρω μερικά βασικά πράγματα: μια συμπαγή ομπρέλα αν βρέχει, ένα πουλόβερ αν η θερμοκρασία είναι μεταβλητή, ένα Kindle αν ταξιδεύω με μετρό, ένα μπουκάλι νερό και μια κούπα ταξιδιού (είμαι Βρετανός – μπορούμε να πάμε μια ώρα το μέγιστο).
Αυτό που βρήκα ήταν ότι το MacBook Air ήταν τόσο ελαφρύ που μετά βίας το πρόσεξα όταν το γλίστρησα και αυτό μέσα. Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να βάλω το βίντεο του Νιαγάρα μαζί στο τρένο επιστρέφουν στην πόλη. Ήταν μια πραγματικά εξαιρετική χρήση του χρόνου, δεδομένου ότι η θέα από το τρένο ήταν ως επί το πλείστον μάλλον βιομηχανική, και τα είχα δει όλα στην έξοδο. Ειλικρινά δεν γνώριζα κανένα επιπλέον βάρος ή όγκο ενώ περιπλανιόμουν.
Τώρα οπαδός αυτής της προσέγγισης
Έχοντας κάνει τη μετάβαση από το iPad στο MacBook Air για φορητή χρήση, δεν υπήρχε επιστροφή. Ακόμη και με το iPadOS 26 να κάνει τη συσκευή πιο Mac-όπως, το πραγματικό πράγμα εξακολουθεί να κερδίζει για διάφορους λόγους.
- Πιο ισχυρές εφαρμογές
- Πιο χρησιμοποιήσιμο στην αγκαλιά μου (το iPad με το Magic Keyboard είναι λιγότερο ισορροπημένο)
- Όλα τα βοηθητικά προγράμματα στα οποία βασίζομαι
- Συνολική άνεση και εξοικείωση με το UI
- Ελαφρύτερο από το iPad 12,9 ιντσών με το Magic Keyboard
Έκτοτε χρησιμοποίησα το MacBook Air πολύ περισσότερο από όσο περίμενα ποτέ. Αυτό το ταξίδι στο Τορόντο έδειξε ότι ήταν απολύτως βιώσιμο να βασίζομαι στο μικρότερο και ελαφρύτερο μηχάνημα έναντι του MacBook Pro μου όταν ταξιδεύω. Έκτοτε έκανα το ίδιο για πολλά μεγάλα ταξίδια το Σαββατοκύριακο και συνέχισε να είναι μια απόλυτα ικανοποιητική προσέγγιση.
Η ελαφρότητα της συσκευής μου επέτρεψε επίσης να τη βάζω απλά σε ένα σακίδιο πλάτης σε περιπτώσεις που μπορεί ή δεν θέλω να τη χρησιμοποιήσω. Υπήρξαν στιγμές, για παράδειγμα, που είχα μια συνάντηση που ακολουθήθηκε από λίγο χρόνο για να σκοτώσω πριν από μια κοινωνική εκδήλωση το βράδυ. Εάν πάρω ένα σακίδιο πλάτης ούτως ή άλλως, τότε δεν είναι καμία επιπλέον προσπάθεια να βάλω το MBA στη θήκη του φορητού υπολογιστή, σε περίπτωση που θέλω να κάνω ένα σημείο γραφής σε ένα καφέ.
Έχοντας επενδύσει τον αρχικό χρόνο που απαιτείται για τη σωστή ρύθμιση του μηχανήματος, είναι πλέον η προεπιλεγμένη μου επιλογή για φορητή χρήση. Μέχρι στιγμής, οι μόνες εξαιρέσεις ήταν οι περιπτώσεις που έκανα πιο υγιεινή επεξεργασία βίντεο μακριά από το σπίτι, όταν εκτιμούσα τη μεγαλύτερη ισχύ και το μεγαλύτερο μέγεθος οθόνης του MacBook Pro μου.
Πού βρίσκεστε σε αυτό; Είστε άτομο με ένα ή δύο Mac και γιατί; Παρακαλούμε συμμετάσχετε στη δημοσκόπηση μας και μοιραστείτε τις σκέψεις σας στα σχόλια.
Φωτογραφία από Κρις Χάρντι επί Ξεβιδώστε
FTC: Χρησιμοποιούμε συνδέσμους θυγατρικών που κερδίζουν αυτόματα εισόδημα. Περισσότερο.
Via: 9to5mac.com
