Η Exowatt που υποστηρίζεται από τον Sam Atlman θέλει να τροφοδοτήσει τα κέντρα δεδομένων AI με δισεκατομμύρια καυτές πέτρες

Όταν ο Hannan Happi άρχισε να σκέφτεται πώς να λύσει την κρίση ισχύος της τεχνητής νοημοσύνης, κράτησε ένα νούμερο στο μυαλό του: ένα σεντ ανά κιλοβατώρα.

«Περάσαμε από κάθε είδους διαμορφώσεις και σχέδια», είπε ο Happi, συνιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της Exowattείπε στο TechCrunch. “Όλα φαίνονται διαφορετικά μεταξύ τους. Προσπαθήσαμε να μάθουμε από όλους έναν από αυτούς: Πώς μπορώ να μειώσω το δομικό κόστος; Πώς μπορώ να μειώσω το κόστος συντήρησης; Πώς μπορώ να βελτιστοποιήσω για αυτό;”

Μετά από χρόνια καταιγισμού ιδεών και κατασκευής, το πρώτο βήμα της Exowatt προς αυτόν τον στόχο είναι ένα απλό κουτί στο μέγεθος ενός εμπορευματοκιβωτίου που καλύπτεται με μια διαφανή τέντα. Το εσωτερικό είναι εξίσου απλό. Εάν η Exowatt μπορέσει να τηρήσει την υπόσχεσή της για παροχή φθηνής ηλιακής ενέργειας που παράγει ηλεκτρική ενέργεια 24-7, θα μπορούσε να ανατρέψει την αγορά των κέντρων δεδομένων και τον ευρύτερο ενεργειακό κόσμο, παρέχοντας 24ωρη ενέργεια με πολύ χαμηλό κόστος.

Για να κλιμακώσει την παραγωγή επιδιώκοντας τον στόχο του ενός λεπτού ανά kWh, η Exowatt συγκέντρωσε επιπλέον 50 εκατομμύρια δολάρια σε μια επέκταση του κύκλου Series A των 70 εκατομμυρίων δολαρίων που έκλεισε τον Απρίλιο, σύμφωνα με αποκλειστικά το TechCrunch.

Επικεφαλής της επέκτασης ήταν η MVP Ventures και η 8090 Industries με συμμετοχή των Atomic, BAM, Bay Bridge Ventures, DeepWork Capital, Dragon Global, Florida Opportunity Fund, Massive VC, New Atlas Capital, Overmatch, Protagonist και StepStone. Στους προηγούμενους επενδυτές περιλαμβάνονται οι Andreessen Horowitz και Sam Altman.

Ο Happi είπε ότι ο Exowatt δεν ήθελε να συγκεντρώσει επιπλέον κεφάλαια μετά τον γύρο του Απριλίου, αλλά «η ισχυρή δυναμική που είδαμε στην αγορά» και το «ισχυρό επενδυτικό ενδιαφέρον» τον ενθάρρυναν να πάρει τα νέα χρήματα σε υψηλότερη αποτίμηση.

Το ανεκτέλεστο της Exowatt είναι επί του παρόντος περίπου 10 εκατομμύρια μονάδες P3 που αντιπροσωπεύουν χωρητικότητα 90 γιγαβατώρες, είπε. «Ο στόχος είναι να κλιμακωθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα στα εκατομμύρια και τελικά σε δισεκατομμύρια μονάδες», είπε. Η εταιρεία θα πρέπει να πετύχει τον στόχο του ενός σεντ όταν η παραγωγή φτάσει περίπου το 1 εκατομμύριο μονάδες ετησίως, είπε ο Happi.

Η Exowatt ουσιαστικά επανασυσκευάζει μια τεχνολογία που υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Γνωστό ως συγκεντρωμένη ηλιακή ενέργεια ή θερμική ηλιακή ενέργεια, χρησιμοποιεί την ενέργεια του Ήλιου για να θερμάνει υλικά που είναι καλά στην αποθήκευση ή τη μεταφορά θερμικής ενέργειας. Σε περιπτώσεις όπου αυτή η θερμική ενέργεια αποθηκεύεται για παρατεταμένη χρονική περίοδο, αυτά τα υλικά τείνουν να προέρχονται από ή να μοιάζουν με πέτρες — εξ ου και το παρατσούκλι της τεχνολογίας «πετρώματα σε κουτί».

Κάθε συσκευή P3 αποτελείται από ένα μεταλλικό κουτί με φακούς που εστιάζουν το ηλιακό φως σε μια σφιχτή δέσμη. Αυτή η δέσμη στη συνέχεια θερμαίνει ένα ειδικό τούβλο μέσα στο δοχείο αποστολής. Ένας ανεμιστήρας φυσά αέρα πάνω από το τούβλο για να μεταφέρει τη θερμότητα σε ένα άλλο κουτί που περιέχει έναν κινητήρα Stirling (μια συσκευή που κινείται με έμβολο που μετατρέπει τη θερμότητα σε μηχανική ενέργεια) και μια γεννήτρια. Για να αποθηκεύσουν περισσότερη ενέργεια, οι προγραμματιστές θα εγκαθιστούσαν περισσότερα κουτιά P3. «Όλα έχουν σχεδιαστεί για να είναι εξαιρετικά απλά», είπε ο Happi.

Κάθε θερμική μπαταρία μπορεί να διατηρήσει τη θερμότητα για έως και πέντε ημέρες, εξασφαλίζοντας συνεχή λειτουργία, και το Exowatt θα συνδέσει πολλές μαζί για να τροφοδοτήσει μια ενιαία μονάδα γεννήτριας. Το πόσα εξαρτάται από το πόσο γρήγορα και πόση ηλεκτρική ενέργεια θέλει να παράγει ένας πελάτης. Η απόδοση του συστήματος είναι εφάμιλλη με τα φωτοβολταϊκά ηλιακά πάνελ και ελαφρώς καλύτερη από τα φωτοβολταϊκά που συνδυάζονται με μπαταρίες ιόντων λιθίου, είπε ο Happi.

Άλλες εταιρείες έχουν δημιουργήσει διάφορες προσεγγίσεις για την ίδια τεχνολογία, αν και οι περισσότερες έχουν απέτυχε να ανταγωνιστεί με φωτοβολταϊκές ηλιακές μπαταρίες και μπαταρίες ιόντων λιθίου, που και οι δύο έχουν εκπλήξει τους ειδικούς με το πόσο γρήγορα έχουν μειωθεί το κόστος τους.

Ο Happi υποστήριξε ότι το μικρό μέγεθος του P3 και η επαναληπτική προσέγγιση του Exowatt το ξεχωρίζουν. Υπάρχουν λίγο περισσότερα από 100 έργα ηλιακής θερμικής ή συγκεντρωμένης ηλιακής ενέργειας που σχεδιάζονται, κατασκευάζονται ή παροπλίζονται σε όλο τον κόσμο, είπε. «Αν το συγκρίνετε με το γεγονός ότι παράγουμε 1,5 δισεκατομμύρια ηλιακούς συλλέκτες ετησίως, μπορείτε να δείτε ότι τα φαινόμενα της καμπύλης μάθησης απέχουν πολύ, πολύ το ένα από το άλλο.

«Αυτό που αφορά το Exowatt είναι να υιοθετήσουμε ένα αρθρωτό σύστημα που γνωρίζουμε ότι καταρχήν λειτουργεί και να κλιμακώσει πραγματικά την κατασκευή αυτού και στη συνέχεια να εφαρμόσει τις καμπύλες εκμάθησης της κατασκευής».

Το Exowatt είναι απίθανο να είναι οικονομικά αποδοτικό παντού και ο αριθμός των μονάδων P3 που απαιτούνται για την τροφοδοσία ενός κέντρου δεδομένων θα μπορούσε να απαιτήσει τεράστιες ποσότητες γης. Επιπλέον, λειτουργεί καλύτερα στις πιο ηλιόλουστες περιοχές, γεγονός που θα μπορούσε να περιορίσει τον ευρύτερο αντίκτυπό του.

Αλλά ο Happi αντεπιτίθεται ότι υπάρχει μια «υψηλή επικάλυψη» μεταξύ του πού υπερέχει το P3 της Exowatt και του πού κατασκευάζονται νέα κέντρα δεδομένων. «Δεν έχουμε κανένα έργο να κάνουμε», είπε.