Η ζωή είναι γεμάτη επιλογές. Κάποιες αποφάσεις είναι σχετικά εύκολο να ληφθούν: «Τι θέλω να φάω για βραδινό;» είναι χαμηλού κινδύνου και συγκριτικά ασήμαντη στο μεγάλο σχέδιο των πραγμάτων. Τα άλλα σενάρια, ωστόσο, είναι πολλά, πολύ πιο δύσκολο. Το να εγκαταλείψετε μια δουλειά, να δημιουργήσετε οικογένεια, να στείλετε μηνύματα σε αυτό το προβληματικό πρώην – όλα αυτά οδηγούν δυνητικά σε σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή. Αλλά με ποιες επιλογές αγωνίζονται περισσότερο οι άνθρωποι;
Για να κατανοήσουν καλύτερα τα καθημερινά μας διλήμματα, ψυχολόγοι στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης στην Ελβετία δημιούργησαν μια έρευνα ανοιχτού τύπου για να αξιολογήσουν το κοινό άγχος που περιβάλλει διάφορες αβεβαιότητες. Αντί να αναθέσουν σε περισσότερους από 4.380 εθελοντές στην Ελβετία να επιλέξουν από ένα κλειστό σύνολο επικίνδυνων σεναρίων, οι ερευνητές με επικεφαλής τον Renato Frey άφησαν το πεδίο απαντήσεων εντελώς κενό. Με βάση τα αποτελέσματα που αναφέρονται αναλυτικά στη μελέτη τους που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ψυχολογική Επιστήμηυπάρχουν ορισμένες συνέπειες σε αυτό που μας προβληματίζει περισσότερο το 2025.
«Με έναν σχετικά απλό τρόπο, απλώς ζητήσαμε από τους συμμετέχοντες στη μελέτη μας να αναφέρουν μια μεμονωμένη επικίνδυνη επιλογή», είπε ο Frey είπε σε δήλωση. «Σε γενικές γραμμές, η κατανομή αυτών των επικίνδυνων επιλογών σε διαφορετικούς τομείς ζωής παραμένει αρκετά σταθερή.
Ανεξάρτητα από τα δημογραφικά στοιχεία, η πλειονότητα των ανθρώπων συνδέει συχνότερα τον κίνδυνο με την αποδοχή μιας νέας εργασίας. Ακολούθησε αμέσως η παραίτηση από μια δουλειά, καθώς και η επένδυση χρημάτων, η οδήγηση, η αυτοαπασχόληση και η αγορά σπιτιού.
Παραδόξως, τα αποτελέσματα ήταν συχνά αντίθετα με αυτό που υπέθεταν πολλοί από τους συγγραφείς της μελέτης πριν από τη διεξαγωγή της έρευνας. Όταν οι ερευνητές υπέθεσαν ότι η υγεία ή οι καθημερινές δραστηριότητες όπως το ταξίδι μόνοι μπορεί να είναι στην κορυφή της λίστας, αποδείχθηκε ότι ήταν το αντίθετο.
«Ήταν ένα αρκετά ενδιαφέρον εύρημα, αλλά σύμφωνα με τα δεδομένα μας, φαίνεται να μοιάζει λίγο με το αντίστροφο», είπε ο Frey. «Πρώτα και κύρια, οι άνθρωποι σκέφτονται επαγγελματικές επικίνδυνες επιλογές».
Η ομάδα του Frey συγκέντρωσε τελικά μια συμπυκνωμένη λίστα με 100 από τις πιο κοινές ριψοκίνδυνες αποφάσεις που βιώνουν οι καθημερινοί άνθρωποι. Αυτά αναλύονται περαιτέρω με βάση το θέμα όπως «καριέρα», «οικονομικά» ή «σχέσεις», καθώς και δημογραφικά στοιχεία όπως η αναγνώριση ηλικίας και φύλου. Αυτό επιτρέπει στους αναθεωρητές να εστιάσουν σε διαφορετικές πτυχές και γενικά θέματα γραφημάτων. Ένα πιθανό παράδειγμα που προσφέρεται από τους συγγραφείς της μελέτης αφορούσε το χρονοδιάγραμμα της έρευνάς τους. Οι ερευνητές εξέτασαν εάν οι επικίνδυνες επιλογές μετατοπίστηκαν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την πανδημία COVID-19. Αντί για οποιεσδήποτε σημαντικές αλλαγές, ο Frey σημείωσε ότι οι απαντήσεις παρέμειναν «παραδόξως σταθερές».
Το μόνο πράγμα που διέφερε μεταξύ ορισμένων συμμετεχόντων ήταν ο τρόπος με τον οποίο τέθηκε η ερώτηση. Το “Risky” αφέθηκε σκόπιμα ασαφές για να ληφθούν οι ευρύτερες δυνατές απαντήσεις. Για ορισμένους ανθρώπους, ο κίνδυνος συνδέεται κυρίως με τυχαιότητα όπως ο τζόγος, αλλά άλλοι μπορεί να σκέφτονται άκρως επακόλουθες καταστάσεις. Ζητήθηκε επίσης από τους εθελοντές να εξηγήσουν μια επικίνδυνη επιλογή που αποφάσισαν οι ίδιοι, ενώ άλλοι διηγήθηκαν μια ιστορία από κάποιον στον κοινωνικό τους κύκλο. Στη συνέχεια τους ζητήθηκε να περιγράψουν το αποτέλεσμα και για αυτές τις πιο επικίνδυνες και ασφαλέστερες αποφάσεις.
Ωστόσο, τα δημογραφικά στοιχεία επηρέασαν ορισμένες απαντήσεις. Οι νεότεροι ενήλικες συνήθως απαριθμούσαν το να εγκαταλείψουν μια δουλειά ως μεγάλο κίνδυνο, ενώ οι μεγαλύτεροι ερωτηθέντες τόνισαν την αποδοχή μιας νέας δουλειάς.
«Αυτά τα πιο διαφοροποιημένα μοτίβα μας βοηθούν να κατανοήσουμε ουσιαστικά ποιες υποομάδες του πληθυσμού εκτίθενται σε ποιες επικίνδυνες επιλογές», εξήγησε ο Frey.
Οι συγγραφείς της μελέτης πιστεύουν ότι η νέα βάση δεδομένων θα μπορούσε σύντομα να βοηθήσει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να προσδιορίσουν ποιοι πληθυσμοί χρειάζονται πρόσθετα βοηθήματα λήψης αποφάσεων ή υποστήριξη, ενώ άλλοι ψυχολόγοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες για να κατανοήσουν μεγαλύτερα θέματα μεταξύ των ασθενών.
«Νομίζω ότι αυτό [study] θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως ένα είδος σχεδίου για το πώς, τουλάχιστον κάθε τόσο, θα πρέπει πιθανώς να προσεγγίζουμε και να κάνουμε αυτή την έρευνα από κάτω προς τα πάνω, με γνώμονα την ανακάλυψη, με γνώμονα τα δεδομένα», είπε ο Frey.
Οδηγός δώρων διακοπών 2025
VIA: popsci.com
