Οι 5 καλύτερες ταινίες εισβολής εξωγήινων όλων των εποχών, κατάταξη

Είναι ένα μεγάλο σύμπαν εκεί έξω, και ενώ είμαστε όλοι για να το εξερευνήσουμε, ένα συγκεκριμένο υποείδος ταινιών επιστημονικής φαντασίας υπαινίσσεται ότι μπορεί να είναι κακή ιδέα. Ταινίες εισβολής εξωγήινων κυκλοφόρησαν μαζικά όλα αυτά τα χρόνια, με αποτέλεσμα να φοβόμαστε αυτό που βρίσκεται εκεί έξω στο μεγάλο άγνωστο. Μερικοί έχουν συμπεριλάβει κρυφές επιθέσεις από διαγαλαξιακούς εισβολείς, ενώ άλλοι εξωγήινοι δεν δίστασαν να γίνουν γνωστοί και να μας πυροβολήσουν με τα ισχυρά όπλα ακτίνων τους. Τώρα – μετά από μια λεπτομερή αξιολόγηση που ευτυχώς δεν περιλάμβανε κανέναν που απήχθη και ερευνήθηκε με αμφισβητήσιμο τρόπο – συγκεντρώσαμε μια λίστα με τις καλύτερες ταινίες εισβολής εξωγήινων που αξίζει τον χρόνο σας.

Από τις μυστικές διεισδύσεις στο γυμνάσιο μέχρι τη μεγάλη επιτυχία (ή την επιστροφή στον πλανήτη τους), κατατάξαμε πέντε από τις καλύτερες ταινίες εισβολής εξωγήινων. Αυτές οι ταινίες δείχνουν κάθε είδους εξωγήινους να κάνουν ό,τι μπορούν για να εισβάλουν στο μικρό μας μπλε μάρμαρο. Μερικοί εξωγήινοι έχουν κερδίσει. άλλοι έχουν κατευθυνθεί πίσω από όπου ήρθαν, με τα πλοκάμια τους ανάμεσα στα πόδια τους. Το πιο σημαντικό, όμως, μας έχουν δείξει πόσο ασήμαντοι είμαστε στο σύμπαν – και ότι το να τσακώνουμε μεταξύ μας δεν είναι αυτό που πρέπει να κάνουμε. Αντίθετα, θα έπρεπε να στέλνουμε ήρωες εκτός κόσμου για να σκίσουν τα μεγαλόφθαλμα φρικιά με έναν νέο ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, να αφήνουμε τα άτομα που εγκαταλείπουν το γυμνάσιο για να σώσουν τη μέρα.

«Αν επρόκειτο να κατακτήσετε τον κόσμο, θα ανατίναγατε το στυλ της «Ημέρας της Ανεξαρτησίας» του Λευκού Οίκου ή θα μπαίνατε κρυφά από την πίσω πόρτα;» Το “The Faculty” έκανε για τις εισβολές εξωγήινων ό,τι το “Scream” για τους slashers, ωστόσο δεν έλαβε πουθενά την προσοχή που του άξιζε. Είναι μια εντυπωσιακά αιχμηρή ταινία εισβολής εξωγήινων που ενώνει το DNA του “The Invasion of the Body Snatchers” με το “The Breakfast Club”. Ο Elijah Wood, ο Josh Hartnett, ο Shawn Hatosy και η Jordana Brewster είναι μεταξύ των προβληματικών εφήβων που ανακαλύπτουν ότι εξωγήινοι σκουλήκια αυτιών έχουν καταλάβει το διδακτικό προσωπικό του γυμνασίου τους. Από εκεί, ακολουθεί ένας αγώνας για επιβίωση καθώς ο geek, ο τζόκ, η πριγκίπισσα, ο εγκληματίας και η θήκη του καλαθιού ενώνονται για να διασφαλίσουν ότι το σχολείο (και η ανθρωπότητα) δεν θα μείνουν για πάντα.

Σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ, ο οποίος είχε ήδη πάρει το είδος των βαμπίρ και το είχε στριμώξει στο κεφάλι του με το “From Dusk Till Dawn”, το “The Faculty” είναι μια παραμελημένη αλλά και υπέροχα πνευματώδης ταινία. Το πιο σημαντικό είναι ότι ανταποκρίνεται στον τρόμο και τον τρόμο μιας απόκοσμης παρουσίας στην επίθεση, χάρη στο εξίσου εκλεκτικό διδακτικό προσωπικό. Ο Famke Janssen μετατρέπεται από δειλό λουλούδι σε εκφοβιστικό παιδαγωγό και ο Ρόμπερτ Πάτρικ μπαίνει στη θητεία του ως T-1000 από το “Terminator 2: Judgment Day” για να φέρει τον χαρακτήρα του προπονητή του στο γήπεδο. Το “The Faculty” προσφέρει μια διασκεδαστική και περιστασιακά ανησυχητική άποψη για το σχέδιο εξωγήινης διείσδυσης.

Είναι λίγο παραβίαση κανόνων σε αυτήν τη λίστα, αλλά είναι εξίσου διασκεδαστικό με τα άλλα που έχει παραταχθεί. Η εισβολή εξωγήινων στο «District 9» του Neill Blomkamp ήρθε και παρήλθε σε αυτήν την ιστορία, με όλη την προσοχή στραμμένη στο πώς ο πλανήτης αντιμετωπίζει τα επακόλουθα. Διαδραματίζεται στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, η ταινία που έχει εντοπιστεί παρακολουθεί τον Wikus van de Merwe (Sharlto Copley), έναν υπάλληλο του Τμήματος Εξωγήινων Υποθέσεων του MNU που σπρώχνει μολύβι και κρατά το πρόχειρο. Αντιμετωπίζοντας αυτούς τους απόκοσμους επισκέπτες σαν χαμηλού επιπέδου μετανάστες που ζουν σε αθλιότητα, ο Merwe αναγκάζεται να συνεργαστεί με μια από τις τοπικές «γαρίδες» αφού μολυνθεί με μια εξωγήινη τοξίνη που τον εξοστρακίζει από την οικογένειά του — και την εταιρεία στην οποία εργαζόταν αρχικά.

Με έναν εμπλουτισμένο με επιστημονική φαντασία φακό μηδενικό για τη μετανάστευση και την κοινωνική θέση, το “District 9” μοιάζει σαν μια από τις πιο ρεαλιστικές ταινίες εισβολής εξωγήινων λόγω του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι επισκέπτες της Γης. Τα μέλη της φυλής που μοιάζει με έντομα, που δεν έχουν εγκαταλείψει τη Γη για δεκαετίες, αντιμετωπίζονται ως ενόχληση από την οποία πολλοί θέλουν να απαλλαγούν, αντί να δείξουν βασική ανθρωπότητα (ή το αντίστοιχό της εκτός κόσμου). Είναι αυτό το μάθημα που παραδίδεται έξοχα χάρη στην απόδοση του Copley, που τροφοδοτείται από ένα σαρκωμένο σύμπαν γεμάτο με φθαρμένα αλλά υπέροχα ρεαλιστικά κομμάτια τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένων κοστουμιών μηχανικής και εντυπωσιακά όπλα. Δείτε το και θρηνήστε την ταινία “Halo” που σκηνοθέτησε ο Blomkamp που δεν πήραμε ποτέ.

Το “The Faculty” θα μπορούσε να έκανε αστεία με αυτό, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όταν πρόκειται για εισβολές εξωγήινων, η υπερπαραγωγή του Ρόλαντ Έμεριχ, “Ημέρα της Ανεξαρτησίας”, που καταστράφηκε στον Λευκό Οίκο, βρίσκεται μεταξύ των σπουδαίων. Φτάνοντας στην ατμόσφαιρα της Γης και καταστρέφοντας τις τιμητικές διακοπές για τον Γουίλ Σμιθ, τον Τζεφ Γκόλντμπλουμ και τον Μπιλ Πούλμαν, αυτό το διαμάντι επιστημονικής φαντασίας του 1996 έχει τόσες πολλές ξεχωριστές στιγμές που, αν και είναι παλιό, εξακολουθούν να αποτελούν ένα υπέροχο ρολόι.

Σε αντίθεση με τους άλλους συμμετέχοντες σε αυτήν τη λίστα, οι διαστημικοί εισβολείς από την ταινία του Emmerich του 1996 δεν αφορούν μυστική διείσδυση ή το ενδεχόμενο φιλικής συνομιλίας. Αντίθετα, σκίζουν τον ορίζοντα σαν frisbees της καταστροφής, μετατρέποντας διάσημα αμερικανικά ορόσημα σε σκόνη. Οι ίδιοι οι μικροί πράσινοι άντρες χρησιμοποιούνται με φειδώ, ίσα ίσα για να δώσουν στους θεατές τη γοητεία όταν μιλούν μέσα από τον περίεργο επιστήμονα της περιοχής 51 του Brent Spiner. Αντίθετα, δίνεται προσοχή στον Σμιθ σε έναν καθοριστικό ρόλο στην καριέρα, καθώς και στον Γκόλντμπλουμ, τον Πούλμαν και τον έξοχα τρελαμένο Ράντι Κουέιντ ως απαχθέντα που ξέφυγε.

Το franchise θα επανεξεταζόταν το 2016 με το “Independence Day: Resurgence”, αλλά δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί το πρωτότυπο – και την ευδιάκριτη έλλειψη του Smith. Γιατί να το κάνει; Όσον αφορά τις διαστημικές υπερπαραγωγές, το πρωτότυπο «Welcome to Earth» εξακολουθεί να είναι ένα από τα σπουδαία.

Πριν μας στείλει ο Denis Villeneuve στον γεμάτο αμμοσκώληκα πλανήτη Arrakis με τις ταινίες “Dune”, έφερε τεράστια τέρατα στη Γη στη συναρπαστική ταινία επιστημονικής φαντασίας του για εισβολή εξωγήινων “Arrival”. Βασισμένη στη νουβέλα “Story of Your Life” του 1998 του Τεντ Τσιάνγκ, η ταινία πρωταγωνιστεί στην Έιμι Άνταμς ως γλωσσολόγο που έχει επιφορτιστεί να κάνει την πρώτη επαφή με εξωγήινους που μοιάζουν με καλαμάρια για να διασφαλίσει ότι δεν θα πλήξουν τον πλανήτη.

Μειώνοντας τις ακτίνες λέιζερ και τον τρόμο σώματος που συχνά συνοδεύει τις εξόδους του είδους, τα «επτάποδα» του «Arrival» είναι μυστηριώδη πλάσματα που επικεντρώνονται στο να διδάξουν στον κόσμο ένα μάθημα, ενώ εξακολουθούν να τρομάζουν στους ήρωές μας. Η ταινία δεν βασίζεται σε θηρία που αλλάζουν σχήμα για να αυξήσει το διακύβευμα. Ο Villeneuve παρουσιάζει με μαεστρία μια εξωγήινη φυλή που είναι εξίσου περίεργη με εμάς, όπου η πιο επικίνδυνη απειλή είναι η δική μας κατάρρευση στη συζήτηση.

Τα μέλη των συγκεκριμένων ειδών που παρουσιάζονται σε αυτήν την ταινία παρουσιάζουν απίστευτα σχέδια πλασμάτων του Carlos Haunte, ο οποίος απεικονίζει τους εξωγήινους που τους ενδιαφέρει να πιτσιλίζουν τα μηνύματά τους σε γυαλί για να αποκρυπτογραφήσουν οι Adams και Jeremy Renner (πρωταγωνιστούν ως Ian Donnelly). Ως αποτέλεσμα, αυτές οι ανακοινώσεις έχουν γίνει βασικές εικόνες για το είδος στο οποίο συνέβαλαν εξαιρετικά. Τελικά, το “Arrival” είναι μια ταινία με τόσα πολλά να πει, όπου κάθε λέξη είναι ανεκτίμητη – μέρος αυτού που την κάνει την καλύτερη εισβολή εξωγήινων της τελευταίας δεκαετίας.

Εκτός από ένα εξαιρετικό ριμέικ της αρχικής ταινίας του 1956, το “Invasion of the Body Snatchers” του Philip Kaufman είναι μια από τις πιο τρομακτικές εισβολές εξωγήινων σε αυτήν τη λίστα. Η Μπρουκ Άνταμς υποδύεται μια ανήσυχη τεχνικό εργαστηρίου που αρχίζει να αναρωτιέται αν ο σύζυγός της είναι πράγματι ο σύζυγός της, απευθύνεται στον φίλο της επιθεωρητή υγείας, Μάθιου Μπένελ (Ντόναλντ Σάδερλαντ), για μια δεύτερη γνώμη για να διασφαλίσει ότι δεν θα τρελαθεί. Τα καλά νέα είναι ότι δεν είναι. Τα κακά νέα: Ο σύζυγός της είναι ένας από τους πολλούς που σιγά σιγά υποκύπτουν σε έναν στρατό αυξανόμενων ανθρώπων που στοχεύουν να κατακτήσουν τον κόσμο.

Νιώθοντας περισσότερο σαν ταινία ζόμπι παρά εισβολή εξωγήινων, η ανατριχιαστική άποψη του Κάουφμαν για το μυθιστόρημα του 1955 «The Body Snatchers» παραμένει ένα ανησυχητικό ρολόι ακόμα και τώρα. Οι ολλανδικές γωνίες και οι παρατεταμένες λήψεις ανθρώπων που μπορεί ή όχι να έχουν χάσει τον εαυτό τους από μια εξωγήινη παρουσία πυροδοτούν την παράνοια που δημιουργείται γρήγορα.

Η εμπιστοσύνη αρχίζει γρήγορα να μειώνεται μεταξύ των χαρακτήρων χάρη στις λαμπρές ερμηνείες του Σάδερλαντ, του Άνταμς, ενός νεαρού Τζεφ Γκόλντμπλουμ και μιας πάντα αιχμής Βερόνικα Κάρτραιτ. Ούτε ο ίδιος ο Spock, ο Leonard Nimoy, δεν μπορεί να γίνει πιστευτός καθώς οι λοβοί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται – και η αβεβαιότητα της επιμονής της ανθρωπότητας εντείνεται. Αυτό το λήμμα σας κρατά στην άκρη μέχρι εκείνη τη στοιχειωμένη στιγμή που ο Σάδερλαντ ουρλιάζει στην κάμερα — ένας εφιάλτης στον οποίο αξίζει πάντα να επιστρέφετε.