Το έτος είναι το 2030. Ένας «διαβόητος χάκερ μυστηρίου» γνωστός ως ο Κουκλοθέατρος προκαλεί όλεθρο στο διαδίκτυο, εισχωρώντας στον λεγόμενο κυβερνοεγκέφαλο αρκετών ανθρώπων καθώς και “κάθε τερματικό στο δίκτυο.” Όπως αποδεικνύεται, το Puppet Master είναι δημιούργημα του Υπουργείου Εξωτερικών της Ιαπωνίας.
Με άλλα λόγια, ο Puppet Master είναι αυτό που θα ονομάζαμε σήμερα χάκερ που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση, ή προηγμένη επίμονη απειλή (APT). Σε αυτήν την περίπτωση, ωστόσο, ο χάκερ «φάντασμα» γίνεται απατεώνας και καταζητείται για «χειραγώγηση μετοχών, κατασκοπεία, πολιτική μηχανική, τρομοκρατία και παραβίαση της ιδιωτικής ζωής του εγκεφάλου στον κυβερνοχώρο».
Αυτή είναι η βασική προϋπόθεση του ιαπωνικού κλασικού cult anime Ghost in the Shellπου σηματοδότησε την 30η επέτειό του αυτή την εβδομάδα από το ντεμπούτο του και βασίστηκε στα κεφάλαια με τίτλο Bye Bye Clay and Ghost Coast από τον πρώτο τόμο του ομώνυμου manga, απελευθερώθηκε τον Μάιο του 1989.
Το να πούμε ότι η ιστορία του Puppet Master ήταν μπροστά από την εποχή της μπορεί να είναι υποτιμητικό. Ο Παγκόσμιος Ιστός, ουσιαστικά αυτό που άκμασε από το διαδίκτυο όπως το ξέρουμε σήμερα, εφευρέθηκε το 1989, την ίδια χρονιά που ο πρώτος τόμος του Ghost in the ShellΤο manga του — συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας του Puppet Master — βγήκε στα περίπτερα στην Ιαπωνία. (Ο Παγκόσμιος Ιστός κυκλοφόρησε δημόσια το 1991.)
Στο manga, όταν ο Puppet Master πιάνεται, ένας υπάλληλος από το Τμήμα Δημόσιας Ασφάλειας 6, μια υπηρεσία υπό το Υπουργείο Εξωτερικών, εξηγεί ότι κυνηγούσαν τον χάκερ «για μεγάλο χρονικό διάστημα» και «διατύπωσαν προφίλ τις τάσεις συμπεριφοράς και τα πρότυπα κώδικα/τεχνολογίας του».
«Ως αποτέλεσμα, μπορέσαμε τελικά να δημιουργήσουμε ένα ειδικό φράγμα επίθεσης κατά των μαριονέτας», λέει ο αξιωματούχος στο manga.
Με τον κίνδυνο να προεκταθούν πάρα πολλά από μερικές προτάσεις, η πραγματικότητα είναι ότι αυτό που περιγράφει ο αξιωματούχος είναι βασικά αυτό που κάνουν καθημερινά οι εταιρείες κυβερνοασφάλειας, όπως οι εταιρείες προστασίας από ιούς, για να σταματήσουν το κακόβουλο λογισμικό. Όχι μόνο δημιουργούν τα λεγόμενα υπογραφές με βάση τον κώδικα του κακόβουλου λογισμικού, αλλά και με βάση τη συμπεριφορά και τις ιδιότητές του, γνωστά ως ευρετικές.
Υπάρχουν και άλλα στοιχεία της πλοκής που αποδείχθηκαν προληπτικά.
Στην αρχή της έρευνας του Puppet Master, ο ταγματάρχης Motoko Kusanagi, ο πρωταγωνιστής και διοικητής της αντιτρομοκρατικής μονάδας Section 9, εισβάλλει στο δίκτυο του Τμήματος Αποχέτευσης για να εντοπίσει ένα απορριμματοφόρο. (Αυτές τις μέρες, κυβερνητικοί χάκερ που εργάζονται για υπηρεσίες πληροφοριών συχνά εισβάλλουν σε μεγάλα δίκτυα για να κατασκοπεύσουν συγκεκριμένους μεμονωμένους στόχους, αντί για να αφαιρέσουν δεδομένα από το ίδιο το παραβιασμένο δίκτυο.)
Ενώ συμβαίνει αυτό, ένας από τους σκουπιδιάρηδες ομολογεί στον συνάδελφό του ότι εισέβαλε στον κυβερνοχώρο της γυναίκας του επειδή πιστεύει ότι τον απατά. Αμέσως μετά, ανακαλύπτουμε ότι χρησιμοποιούσε έναν ιό υπολογιστή που πήρε από «κάποιο προγραμματιστή». Αυτή είναι μια ξεκάθαρη περίπτωση οικιακής κακοποίησης μέσω τεχνολογίας, ή ακόμα και stalkerware, την οποία η TechCrunch έχει ερευνήσει εκτενώς τα τελευταία χρόνια.
Όπως αποδεικνύεται, ο καταχρηστικός σκουπιδιάρης δεν είχε γυναίκα. Οι αναμνήσεις του ήταν όλες επινοημένες. Του φάντασμα — ουσιαστικά το μυαλό ή τη συνείδησή του — παραβιάστηκε από τον Μαριονέτα με στόχο να τον χρησιμοποιήσει για να χακάρει κυβερνητικούς αξιωματούχους. Κατά κάποιο τρόπο, αυτό είναι παρόμοιο με αυτό που κάνουν ορισμένοι προχωρημένοι χάκερ όταν εισβάλλουν σε δίκτυα που στη συνέχεια χρησιμοποιούν για να χακάρουν τον πραγματικό τους στόχο, ως έναν τρόπο για να κρύψουν τα ίχνη τους προσθέτοντας διαχωρισμό από τον εαυτό τους και τον τελικό στόχο.
Ο Puppet Master ως κυβερνητικός χάκερ, η παραβίαση δικτύων για την παρακολούθηση στόχων ή τη χρήση τους για να επιτεθούν σε άλλα δίκτυα και ένα hack που τροφοδοτείται από ζήλια δεν είναι τα μόνα συναρπαστικά κομμάτια κερδοσκοπικής φαντασίας που σχετίζονται με το hacking στο anime.
Ο John Wilander, ένας βετεράνος της κυβερνοασφάλειας που γράφει βιβλία μυθοπλασίας με θέμα τους χάκερ, έγραψε εξαντλητική ανάλυση της ταινίας που τόνιζε λεπτομέρειες που αναφέρονται σε σενάρια πραγματικής ζωής. Ο Wilander έδωσε παραδείγματα, όπως χάκερ που επαναχρησιμοποιούν γνωστά exploits ή κακόβουλο λογισμικό για να κάνουν πιο δύσκολη την απόδοση, ερευνούν κακόβουλο λογισμικό χωρίς να ειδοποιούν τους δημιουργούς και να μολύνονται με αυτό και χρησιμοποιούν υπολογιστές για βιομηχανική κατασκοπεία.
Προφανώς, το manga και το anime μεταφέρουν τη βασική – και ρεαλιστική – υπόθεση του Puppet Master ως χάκερ σε πιο φανταστικές κατευθύνσεις. Ο χάκερ, ο οποίος αποδεικνύεται ότι είναι μια προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη, μπορεί να ελέγχει τους ανθρώπους μέσω του εγκεφάλου τους στον κυβερνοχώρο και έχει αυτογνωσία σε σημείο που — spoiler alert — ζητά πολιτικό άσυλο και καταλήγει να προτείνει στον Kusanagi να συγχωνεύσει τουςφαντάσματα», ουσιαστικά το μυαλό τους.
Για να καταλάβουμε πόσο προφητικό Ghost in the Shell ήταν, είναι κρίσιμο να το βάλουμε στο ιστορικό του πλαίσιο. Το 1989 και το 1995, η κυβερνοασφάλεια δεν ήταν ούτε λέξη ακόμα, αν και ο όρος «κυβερνοχώρουείχε επινοηθεί περίφημα από τον συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας William Gibson στο κλασικό του βιβλίο, Νευρομάντης.
Η ασφάλεια των υπολογιστών, ή η ασφάλεια των πληροφοριών, ωστόσο, ήταν ήδη πραγματικότητα, και ήταν για μερικές δεκαετίες, αλλά ήταν μια εξαιρετικά εξειδικευμένη ειδικότητα στην επιστήμη των υπολογιστών.
Ο πρώτος ιός υπολογιστή πιστεύεται ότι είναι ο Αναρριχητικό φυτό worm, το οποίο απελευθερώθηκε το 1971 στο Arpanet, το δίκτυο που αναπτύχθηκε από την κυβέρνηση που έγινε ο πρόδρομος του Διαδικτύου. Μια χούφτα άλλοι ιοί και σκουλήκια προκάλεσαν τον όλεθρο μετά από αυτό, προτού γίνουν πανταχού παρόντες όταν το Διαδίκτυο και ο Παγκόσμιος Ιστός γίνουν πραγματικότητα.
Ίσως η πρώτη τεκμηριωμένη εκστρατεία κατασκοπείας της κυβέρνησης στο Διαδίκτυο ήταν αυτή που ανακάλυψε Κλίφορντ Στολένας εκπαιδευόμενος αστρονόμος που διαχειριζόταν επίσης τους υπολογιστές στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Berkeley στην Καλιφόρνια. Το 1986, ο Stoll παρατήρησε ένα λογιστικό σφάλμα 75 σεντς στο δίκτυο, το οποίο τελικά τον οδήγησε να ανακαλύψει ότι ένας χάκερ είχε εισβάλει στα συστήματα του εργαστηρίου. Στο τέλος, ο χάκερ εντοπίστηκε και διαπιστώθηκε ότι τροφοδοτούσε πληροφορίες από το εργαστήριο και άλλα κυβερνητικά δίκτυα των ΗΠΑ στην KGB της Σοβιετικής Ένωσης.
Ο Stoll απαθανάτισε την πολύμηνη σχολαστική και επίπονη έρευνά του στο βιβλίο Το αυγό του Κούκουένας λογαριασμός πρώτου προσώπου που μοιάζει με μια πολύ λεπτομερή και εκτενή αναφορά από ερευνητές ασφαλείας που αναλύουν μια εκστρατεία hacking που πραγματοποιήθηκε από κυβερνητικούς χάκερ. Ο Αυγό Κούκου έκτοτε έχει γίνει κλασικό, αλλά είναι μάλλον δίκαιο να πούμε ότι δεν χτύπησε ακριβώς το mainstream όταν κυκλοφόρησε.
Από όσο μπορώ να πω, Ghost in the ShellΟ δημιουργός του Masamune Shirow δεν μίλησε ποτέ για τα γεγονότα της πραγματικής ζωής που ενέπνευσαν τα σημεία πλοκής του hacking στο manga. Αλλά είναι ξεκάθαρο ότι έδινε προσοχή σε αυτό που, εκείνη την εποχή, ήταν ένας κρυμμένος κόσμος που ήταν ξένος για τους περισσότερους ανθρώπους στη Γη, οι οποίοι απείχαν ακόμη χρόνια από το να είναι online, πόσο μάλλον να γνωρίζουν την ύπαρξη χάκερ.
Via: techcrunch.com
