Πόσο κόστισε πραγματικά στις ΗΠΑ το πρόγραμμα Apollo της NASA;

Αυτό είναι ένα μικρό βήμα για έναν άντρα. Ένα πολύ ακριβό άλμα για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εντάξει, σίγουρα, κάποιοι θα υποστήριζαν ότι η εστίαση στο συνολικό κόστος του προγράμματος Apollo ακυρώνει τον σκοπό. Το βήμα στη σεληνιακή επιφάνεια ήταν μια αξιοσημείωτη προσπάθεια χωρίς επιχειρήματα εκεί. Αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι μάλλον έκανε κοστίζει πολλά χρήματα για να επιτευχθεί. Ποιος ήταν ο συνολικός λογαριασμός, όλα ειπώθηκαν και έγιναν; Τι θα ήταν σήμερα όταν προσαρμοζόταν για τον πληθωρισμό; Εκτείνεται στα έτη μεταξύ 1960 και 1973, το ίδιο το πρόγραμμα κόστισε περίπου 20,6 δισεκατομμύρια δολάριασυμπεριλαμβανομένων των δαπανών για το διαστημόπλοιο, τα οχήματα εκτόξευσης και την ανάπτυξη και τις λειτουργίες που οδηγούν στις πραγματικές αποστολές. Εάν προσθέσετε το κόστος των εγκαταστάσεων εδάφους, τους μισθούς των εργαζομένων και τα γενικά έξοδα, αυτό αυξάνεται σε περίπου 25,8 δισεκατομμύρια δολάρια. Προσαρμοσμένο για τον πληθωρισμό το 2025, χρησιμοποιώντας τον τρέχοντα Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (CPI), αυτό είναι περίπου 189 δισεκατομμύρια δολάρια.

Ωστόσο, αν συμπεριλάβετε επίσης το Project Gemini και το ρομποτικό σεληνιακό πρόγραμμα, το οποίο ήρθε πριν από τον Απόλλωνα και δεν πρέπει να αγνοηθεί, το πραγματικό κόστος είναι περισσότερο από 28 δισεκατομμύρια δολάρια, προσαρμοσμένο στα 280 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025. Αυτό είναι πολύ ζύμη. Είναι επίσης πόσα αξίζει αυτή τη στιγμή ο Jeff Bezos, ένας από τους πλουσιότερους άνδρες στον πλανήτη — περισσότερα, στην πραγματικότητα. Εκτός από τη φαντασία του τεράστιου θησαυρού χρημάτων, υπογραμμίζει πόσα χρήματα καταβλήθηκαν στις 13-ετής επανδρωμένες αποστολές σε φεγγάρι, όχι μόνο από την άποψη της χρηματικής αξίας αλλά και του συνολικού κόστους. Θα οδηγούσε τελικά σε έξι επιτυχείς προσγειώσεις στη Σελήνη προτού οι Ηνωμένες Πολιτείες κλείσουν το πρόγραμμα, ένα κατόρθωμα που σίγουρα αντέχει στη δοκιμασία του χρόνου.

Εκκίνηση με το Apollo 1 το 1967η πρώτη πραγματική αποστολή, το πρόγραμμα Apollo διήρκεσε 17 αποστολές μέχρι τον Δεκέμβριο του 1972, όταν οι αστροναύτες Eugene Cernan και Harrison Schmitt περπάτησαν στο φεγγάρι πολλές φορές, συλλέγοντας μια ποσότητα ρεκόρ δειγμάτων από την επιφάνεια του φεγγαριού. Φυσικά, το πραγματικό αποκορύφωμα ήταν το Apollo 11, όπου ο διάσημος Neil Armstrong και ο Edwin “Buzz” Aldrin έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι που περπάτησαν στην επιφάνεια του φεγγαριού, τον Ιούλιο του 1969. Η NASA στην πραγματικότητα αναμετέδωσε την προσγείωση και το moonwalk για την 50ή επέτειο το 2019.

Αυτές οι αποστολές, στο σύνολό τους, που πραγματοποιήθηκαν στη σεληνιακή επιφάνεια και οδηγούσαν σε αυτήν, ήταν αυτό που είχε το πρόγραμμα Apollo. Ως μέρος μιας εθνικής προσπάθειας και ενός διαστημικού αγώνα ενάντια σε ανταγωνιστικά έθνη για να είναι τα πρώτα που θα γράψουν ιστορία. Μπορεί να ήταν δαπανηρό, αλλά οδήγησε σε πολλά επιτεύγματα και πλήθος γνώσεων. Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια του Apollo 11, οι αστροναύτες εγκατέστησαν ένα πείραμα στο φεγγάρι που εξακολουθεί να λειτουργεί σήμερα, μια γυάλινη διάταξη πρίσματος για να βοηθήσει στη μέτρηση της απόστασης μεταξύ της Γης και της Σελήνης. Ένα άλλο ενδιαφέρον αποτέλεσμα, από το Apollo 14, είναι η προέλευση των φεγγαρόδεντρων της NASA, τα οποία εξακολουθούν να βρίσκονται σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και να ευδοκιμούν σήμερα.

Αλλά πριν από το πρόγραμμα Apollo, οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε να χτίσουν τα πάντα από την αρχή. Project Mercury και Project Gemini έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη βοήθεια της NASA στην κατασκευή τις τεχνολογίες, τις δεξιότητες και τις στρατηγικές που απαιτούνται για την επιτυχή τοποθέτηση ενός ανθρώπου στο φεγγάρι. Ο εξοπλισμός που επινοήθηκε σε αυτές τις αποστολές είναι αυτό που θα γινόταν τελικά το διαστημόπλοιο Apollo, ένα πλοίο τριών μερών που αποτελείται από τη μονάδα εντολών (CM), τη μονάδα υπηρεσίας (SM) και τη σεληνιακή μονάδα (LM). Εκείνη την εποχή, ήταν ένα σύγχρονο θαύμα, και εξακολουθεί να είναι ένα εντυπωσιακό κατόρθωμα, δεδομένου ότι η NASA δεν έχει επιστρέψει στο φεγγάρι από τότε.