Πόσοι δορυφόροι Starlink έχουν πέσει από τον ουρανό;

Τι κερδίζετε όταν διασχίζετε εξαιρετικά ποσά ηλιακής δραστηριότητας με έναν στόλο δορυφόρων σε χαμηλή τροχιά στη Γη; Μια ραγδαία πορεία στο πώς ο ήλιος είναι πάντα ο νικητής. Από τότε που η SpaceX ξεκίνησε για πρώτη φορά το πρόγραμμα Starlink το 2019, υπήρξαν περισσότερες από 500 ατμοσφαιρικές επανεισόδους που ήταν απρογραμμάτιστες.

Αυτός δεν είναι λόγος να πιστεύουμε ότι το Starlink θα μπορούσε να αποτύχει εάν υιοθετηθεί σε εθνικό επίπεδο. Εν προκειμένω, δεν σημαίνει καν ότι αυτά τα διαφορετικά είδη πιάτων Starlink πέφτουν κυριολεκτικά στη Γη σαν γιγάντιοι αμόνιοι από τους ουρανούς (οι δορυφόροι συνήθως εκσπλαχνίζονται πριν φτάσουν στην επιφάνεια του πλανήτη οποιοδήποτε σημαντικό στοιχείο). Ωστόσο, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια απαίσια πολλή αχρείαστη τροχιακή έλξη που λαμβάνει χώρα. Και ο κύριος ένοχος είναι ο βασιλιάς του ηλιακού μας συστήματος, ο ήλιος.

Χάρη εν μέρει σε έναν σχετικά πολυάσχολο ηλιακό κύκλο —πλήρους με ηλιακές εκλάμψεις, ηλιακές κηλίδες και εκτινάξεις μάζας στεμμάτων— η ανώτερη ατμόσφαιρα παίρνει πολλή θερμότητα, με αποτέλεσμα να διαστέλλεται. Με αυτή την ανάπτυξη έρχεται μια ανοδική τάση στο πόση αντίσταση ασκείται σε διαστημόπλοια σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη. Όταν η βαρυτική δύναμη γίνεται πολύ υπερβολική, τα πιάτα «πέφτουν» εκτός τροχιάς, προκαλώντας την καύση αντικειμένων όπως οι δορυφόροι Starlink στην ανώτερη ατμόσφαιρα.

Ο ήλιος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη δίνη του 25ου ηλιακού του κύκλου, ένα χρονικό διάστημα 11 ετών κατά το οποίο το αστέρι μας βιώνει μια σταδιακή αντιστροφή στην ευθυγράμμιση των μαγνητικών πόλων του. Σύμφωνα με μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον διαστημικό φυσικό Ντένι Ολιβέιρα, το ηλιακό μας σύστημα περνά την αιχμή της δραστηριότητας του ήλιου καθώς πλησιάζει την αντιστροφή των μαγνητικών πόλων του, η οποία αναφέρεται ως το ηλιακό μέγιστο.

Όταν πυροδοτούνται όλες αυτές οι ηλιακές εκλάμψεις ή οι εκτοξεύσεις μάζας στέμματος, η ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης κορεστεί με ρεύματα φορτισμένων σωματιδίων. Μπορείτε να σκεφτείτε αυτές τις ηλιακές υπογραφές ως την ακούσια ανάφλεξη που χρησιμοποιείται για τη θέρμανση και την επέκταση της ανώτερης ατμόσφαιρας. Οι επιστήμονες δεν περίμεναν ότι αυτός ο συγκεκριμένος ηλιακός κύκλος θα είναι τόσο ενεργός όσο φαίνεται να είναι, και η SpaceX έχει τρώει το κόστος των πολυάριθμων εκρήξεων του ήλιου.

Ενώ όλα τα αντικείμενα που βρίσκονται σε τροχιά σε χαμηλή τροχιά στη Γη είναι επιρρεπή σε αυξήσεις στην ηλιακή δραστηριότητα, η SpaceX έχει εκτοξεύσει 8.873 δορυφόρους Starlink από το 2019 και υπάρχουν 7.669 από αυτά τα πιάτα που εξακολουθούν να λειτουργούν. Αυτό σημαίνει ότι 1.204 δορυφόροι δεν λειτουργούν πλέον, εκατοντάδες από τους οποίους αποτράπηκαν, και σε μια εκπληκτικά ιστορική στιγμή. Δεν υπήρξαν ποτέ τόσοι πολλοί δορυφόροι σε τροχιά σε χαμηλή τροχιά στη Γη κατά τη διάρκεια περιόδων τόσο υψηλής ηλιακής δραστηριότητας.

Είναι σημαντικό να έχετε κατά νου ότι πολλά από τα πιάτα Starlink που έπεσαν εκτός τροχιάς και κάηκαν είχαν προγραμματιστεί να το κάνουν από το SpaceX. Καθώς κυκλοφορούν νέα πιάτα και αποστέλλονται σε τροχιά, και το παλαιότερο υλικό γίνεται ξεπερασμένο, η σκόπιμη απομάκρυνση του απαρχαιωμένου εξοπλισμού είναι ο μόνος τρόπος για να διατηρηθούν ενημερωμένοι αυτοί οι αστερισμοί και να παραδοθεί το Διαδίκτυο υψηλής ταχύτητας που υπόσχεται το Starlink. Αλλά η αυξημένη δραστηριότητα του ήλιου είναι μια μεταβλητή που είναι δύσκολο να ληφθεί υπόψη, ειδικά επειδή δεν μπορούμε να “ψυχτώσουμε” φυσικά την ανώτερη ατμόσφαιρα όταν υπερθερμαίνεται.

Η SpaceX σχεδιάζει τα πιάτα της για να τα αποσύρει μετά από πέντε χρόνια υπηρεσίας και το υλικό έχει σχεδιαστεί για να αποσυντίθεται πριν φτάσει στην επιφάνεια της Γης. Ενώ το περιστασιακό κομμάτι των συντριμμιών είναι ικανό να αψηφήσει τις πιθανότητες και να φτάσει στο έδαφος, η πλειονότητα αυτών των πιάτων δεν τα καταφέρνει ποτέ κάτω από την ανώτερη ατμόσφαιρα.

Είναι το κόστος της επιχειρηματικής δραστηριότητας στο σύμπαν για το SpaceX, αλλά και μια υπενθύμιση ότι, ανεξάρτητα από το πόσο απίστευτη γίνεται η ανθρώπινη τεχνολογία, ο ήλιος και η βαρύτητα είναι τελικά οι δυνάμεις που μπορούν να κάνουν τις λήψεις στο τέλος.