«Primate: Ο απόλυτος οδηγός που θα σας ψαγμένα σοκάρει!»

Η ταινία “Primate” καταφέρνει να αγκαλιάσει την ανοησία της με έναν ιδιαίτερα απολαυστικό τρόπο. Παρά την επιφανειακή της απλότητα, δίνει την αίσθηση ότι όλοι, από τον σκηνοθέτη και συν-σεναριογράφο Johannes Roberts, μέχρι τους ηθοποιούς, ήξεραν ότι ο στόχος ήταν να δημιουργήσουν μια ταινία που να είναι χαζή αλλά συνάμα διασκεδαστική. Αυτό επιτυγχάνεται κυρίως με τη βίαιη και παραστατική της φύση, που ξαφνιάζει θετικά τον θεατή περισσότερο από όσο προδίδουν τα trailers. Ίσως έπρεπε να είχαν κυκλοφορήσει ένα red band trailer για να προωθήσουν καλύτερα το πνεύμα της ταινίας!

Η αρχή της ταινίας εισάγει τον θεατή με ένταση, καθώς βλέπουμε έναν δολοφονικό χιμπατζή να επιτίθεται, κερδίζοντας απρόσμενα χειροκροτήματα από το κοινό. Ίσως η απόφαση αυτή να λήφθηκε κατά τη διαδικασία του μοντάζ, καθώς η ιστορία που ακολουθεί φαίνεται κάπως μακρόσυρτη. Παρ’ όλα αυτά, το εντυπωσιακό ξεκίνημα λειτουργεί ως υπόσχεση για το τι θα ακολουθήσει, διασφαλίζοντας ότι οι θεατές μας περίμεναν κάτι το εξαιρετικό.

Στην καρδιά της ιστορίας βρίσκεται ο Ben, ένας εξημερωμένος χιμπατζής που ζει με τον δημοφιλή συγγραφέα Adam (Troy Kotsur) και τις κόρες του, Lucy (Johnny Sequoyah) και Erin (Gia Hunter), στο πανέμορφο παραθαλάσσιο τους σπίτι στη Χαβάη. Η επιστροφή της Lucy, μετά τον θάνατο της μητέρας της, καθώς και η σύνδεση με τον Ben, είναι θεμελιώδη στοιχεία για την πλοκή. Αν και το “Primate” αναφέρεται στην αποτυχία εξημέρωσης ζώων και τους κινδύνους που κρύβει, η ιδέα είναι διαχρονική και συνδέεται με απλές θεματικές, που ωστόσο εξυπηρετούν τον σκοπό της ταινίας. Ο Ben, αρχικά ένα αγαπητό μέλος της οικογένειας, μεταμορφώνεται σε απειλή, και οι θεατές παρακολουθούν τη μετάβαση αυτή με ενδιαφέρον.

Αφού απομακρυνθούμε από την οικογενειακή δραματουργία, το “Primate” γίνεται ακόμη πιο σκληρό και λιτό. Η πλοκή εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια μιας βραδιάς, καθώς η Lucy και οι φίλοι της προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τον Ben, ο οποίος ξεκινά μια σειρά από θεαματικούς και αιματηρούς φόνους. Η ένταση είναι συνεχής και οι ανατροπές που συμβαίνουν η μία μετά την άλλη κρατούν τον θεατή σε εγρήγορση.

Ο Robert, σε συνεργασία με τον συγγραφέα Ernest Riera, παρακάμπτει κάποιες λεπτομέρειες για το πώς η λύσσα αγγίζει τον Ben, εισάγοντας απλώς το σκηνικό ενός κλασικού τρόμου. Η παράλειψη των λεπτομερειών δεν αναιρεί την ατμόσφαιρα, καθώς η ταινία πάσχει να κρατήσει τον θεατή σε αγωνία. Βρισκόμαστε σε ένα κόσμο όπου το γεγονός ότι η λύσσα μεταφέρεται στη Χαβάη αποτελεί απλώς το φόντο για ένα απροσδόκητο και χάος.

Ο σκηνοθέτης Roberts, του οποίου προηγούμενες ταινίες περιλαμβάνουν τα “The Strangers: Prey at Night” και “47 Meters Down”, συνδυάζει τη δραματική και σπλαχνική φύση των σκηνών φόνου με πραγματική ένταση. Αν και κάποιες φορές γίνεται υπερβολικός, το στυλ του λειτουργεί επιτυχώς για την ταινία.

Όσον αφορά το καστ, οι ηθοποιοί, συμπεριλαμβανομένων των Sequoyah και Victoria Wyant, ανταγωνίζονται δίνοντας την καλύτερη τους εκδοχή σε ένα αλλόκοτο σενάριο. Η ερμηνεία του Kotsur, που πρόσφατα κέρδισε Όσκαρ για το “CODA”, προσδιορίζει την ιδέα ότι το Χόλιγουντ συνεχώς εξελίσσεται. Η ενσωμάτωσή της κώφωσης στην πλοκή προσφέρει μια νέα προοπτική στην ιστορία. Συμπληρωματικά, ο συνθέτης Adrian Johnston προσθέτει τη δική του αισθητική, μέσω ενός synth score ρετρό που σφύζει από ατμόσφαιρα.

Ο Ben, φέρνει έναν εντυπωσιακό χαρακτήρα, αποδεικνύοντας ότι με τη χρήση μιας εξελιγμένης animatronic στολής από την Millennium FX με ηθοποιό τον Miguel Torres Umba, το τελικό αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Το αποτέλεσμα είναι ένας χαρακτήρας που το κοινό μπορεί να πειστεί για το μίσος και τη rage του, να μορφώνονται μέσα σε έναν πραγματικά απειλητικό триδιδραχνικά χαρακτήρα.