Δεν είναι συχνά που μια ταινία με κάνει να νιώθω πραγματικά άβολα, σε σημείο που πρέπει να σταματήσω αμέσως μετά το ξέσπασμα της σύγκρουσης, ώστε να μπορώ πραγματικά να αναπνεύσω και να επεξεργαστώ αυτό που μόλις είδα. Το «Green Room» το πέτυχε πάρα πολύ, καταφέρνοντας να σοκάρει κάποιον σαν εμένα που έχει δει το μερίδιο των ταινιών τρόμου, χάρη σε μια πραγματικά σπλαχνική εμπειρία που αγκυροβολήθηκε από μια ομάδα απίστευτα ταλαντούχων ερμηνευτών.
Σε σκηνοθεσία Jeremy Saulnier και γιορτάζοντας τη 10η επέτειό του φέτος, το “Green Room” είναι ένα σοβαρά σκοτεινό θρίλερ που παραμορφώνει τις αισθήσεις σας και χαίρομαι που μεταδίδεται τώρα στο Netflix. Η ταινία αποδεικνύει ότι το less is more, βασιζόμενος σε ένα απλό στήσιμο, έναν ανατριχιαστικό ανταγωνιστή και μια συλλογή από συναρπαστικές ερμηνείες που θα σας κρατούν συνεχώς σε αιχμή. Συνδυάστε αυτά τα στοιχεία με μια αφήγηση που περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό σε ένα μονόκλινο δωμάτιο και το αποτέλεσμα είναι ένα ανησυχητικό θρίλερ με μια έντονη αίσθηση σκληρού ρεαλισμού.
Με τα θρίλερ να είναι το είδος που προσελκύουν οι συνδρομητές του Netflix, δεν θα εκπλαγώ αν αυτό μπει στο top 10. Αν ψάχνετε για κάτι έντονο για ροή αυτή την εβδομάδα, να γιατί το “Green Room” αξίζει μια θέση στη λίστα παρακολούθησης σας.
Τι είναι το “Green Room”;
Το “Green Room” ακολουθεί ένα μαχητικό πανκ ροκ συγκρότημα που αποτελείται από τους Pat (Anton Yelchin), Sam (Alia Shawkat), Reece (Joe Cole) και Tiger (Callum Turner). Κατά την περιοδεία τους στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό, δέχονται μια συναυλία της τελευταίας στιγμής σε ένα απομονωμένο κλαμπ έξω από το Πόρτλαντ που διευθύνεται από μια επικίνδυνη ομάδα μετά από μια άλλη εμφάνιση. Μόλις φτάσουν εκεί, συνειδητοποιούν ότι ο χώρος απευθύνεται σε ένα εχθρικό πλήθος και σε ανησυχητικούς ντόπιους που επιβλέπονται από την Darcy Banker (Patrick Stewart), την ήρεμη αλλά υπολογιστική φιγούρα που είναι υπεύθυνη.
Λίγο μετά το σετ τους, ο Πατ επιστρέφει στην περιοχή των παρασκηνίων για να πάρει το τηλέφωνο του Σαμ και σκοντάφτει σε ένα βίαιο έγκλημα που διαπράττεται. Χωρίς διέξοδο, το συγκρότημα περιορίζεται στο μικρό πράσινο δωμάτιο καθώς το προσωπικό του κλαμπ κινείται για να εξασφαλίσει τη σκηνή και να αποτρέψει τυχόν μάρτυρες από το να διαφύγουν. Κλειδωμένη και περικυκλωμένη, η ομάδα πρέπει να αντιμετωπίσει τις ευάλωτες περιστάσεις της και να πάρει απελπισμένες αποφάσεις ενώ προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να επιβιώσει τη νύχτα.
Το “Green Room” θα πρέπει να βρίσκεται στη λίστα παρακολούθησης του Netflix
Πολλά από αυτά που κάνουν το “Green Room” μια τόσο εντυπωσιακή ταινία είναι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζει μια συγγενή ομάδα χαρακτήρων, των οποίων η φιλία και η συντροφικότητα καθιστούν εύκολη την άμεση σύνδεση μαζί τους. Ως μαχόμενο πανκ συγκρότημα, ο δεσμός τους και το κοινό τους πάθος για τη μουσική τους κάνει ανθρώπους, αλλά επίσης οδηγεί στην πτώση τους όταν η απελπισία τους ωθεί να αποδεχτούν την πιο τρελή συναυλία στον κόσμο σε ένα μπαρ στη μέση του πουθενά, ελπίζοντας να πληρωθούν και να βγουν έξω. Ακόμα και από τα πρώτα λεπτά, υπάρχει αυτή η συνεχής αίσθηση ότι κάτι τρομερό πρόκειται να συμβεί, και όταν τελικά συμβεί, δεν υπάρχει χρόνος για πλήρη ανάκαμψη.
Το «Green Room», με απλά λόγια, είναι α κτηνώδης εντυπωσιακό έργο. Η σκληρή φύση του και οι σκληροί ανταγωνιστές του κάνουν τη βία να αισθάνεται ακόμα πιο σπλαχνική (μια σκηνή με ένα μαχαίρι και ένα χέρι αναδεύεται στο στομάχι μου). Ωστόσο, επειδή το πρώτο μέρος της ταινίας κάνει τόσο ισχυρή δουλειά για να μας συνδέει με την βασική ομάδα, το δεύτερο μισό —με τους παγιδευμένους σε ένα δωμάτιο και τον θάνατο να διαφαίνεται στην άλλη πλευρά της πόρτας— αισθάνεται ακόμη πιο οδυνηρό. Ρίξτε μέσα τον πραγματικά απειλητικό κακό του Πάτρικ Στιούαρτ και θα έχετε έναν κλειστοφοβικό εφιάλτη.
Δεδομένου ότι το “Green Room” περνά πολύ χρόνο σε αυτό το παρασκήνιο, ο κινηματογραφιστής Sean Porter κάνει μια απίστευτη δουλειά να σας βάζει ακριβώς στη μέση του χάους, τρεμούλιασμα μεταξύ των εγκληματιών στην άλλη πλευρά της πόρτας και των τρομαγμένων μελών της μπάντας μας που προσπαθούν να καταστρώσουν ένα σχέδιο. Αυτό είναι ένα θρίλερ επιβίωσης που διαπρέπει στο να διατηρεί τα στοιχήματα ψηλά, να κλιμακώνει σταθερά την ένταση και να αφήνει τους θεατές να απολαμβάνουν βλέποντας χαρακτήρες να αγωνίζονται για να ξεφύγουν από την παγίδα στην οποία έχουν πέσει.
Το “Green Room” κατάφερε μόνο να δημιουργήσει $3,8 εκατομμύρια στο box office το 2016, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να κερδίσει υψηλούς επαίνους. Επί Rotten Tomatoesσυγκεντρώνει ένα εντυπωσιακό 90% από περισσότερους από 200 κριτικούς, με τη συναίνεση του ιστότοπου να λέει: «Το Green Room προσφέρει ασυνήθιστα ύφος συγκινήσεις με ασυνήθιστη ευφυΐα και δυναμική δράση». Αισθάνομαι σωστό να αναφέρω ότι αυτό ήταν ένα από τα τελευταία έργα του Anton Yelchin πριν από τον τραγικό θάνατο του, κάνοντας την ερμηνεία του ακόμα πιο αξέχαστη στους θαυμαστές του έργου του.
Τώρα που το “Green Room” μεταδίδεται στο Netflix, θα το συνιστούσα ανεπιφύλακτα σε όποιον απολαμβάνει ένα σκοτεινό θρίλερ. Είναι μια ταινία που θα κάνει την καρδιά σου να χτυπά δυνατά και την αδρεναλίνη σου στα ύψη.
Ρεύμα “Green Room” στο Netflix τώρα
Ακολουθώ Οδηγός Tom’s στις Ειδήσεις Google και προσθέστε μας ως προτιμώμενη πηγή για να λαμβάνετε τα ενημερωμένα νέα, τις αναλύσεις και τις κριτικές μας στις ροές σας.
