Η μάχη κατά του καρκίνου εισέρχεται σε μια νέα, πολλά υποσχόμενη εποχή, που φέρνει μαζί της ελπίδα και βελτιωμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Ερευνητές από φορείς της Αυστραλίας και της Ιρλανδίας έχουν ανακαλύψει έναν μοριακό διακόπτη που επιδιώκει να ενισχύσει την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος των ασθενών να πολεμούν τον καρκίνο πιο αποτελεσματικά. Αυτή η ανακάλυψη υπόσχεται να αλλάξει το τοπίο των καρκινικών θεραπειών.
Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε μια εκτενή διαδικασία διαλογής γονιδίων σε καρκινικά κύτταρα, προκειμένου να εξετάσει τις συνέπειες της απενεργοποίησής τους. Στη διάρκεια αυτής της μελέτης, εντόπισαν ένα γονίδιο που παράγει την πρωτεΐνη ΤΑΚ1, η οποία αποδεικνύεται καίρια για την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων, διευκολύνοντάς τα να παρακάμψουν τις ανοσολογικές επιθέσεις του οργανισμού.
Οι δοκιμές που ακολούθησαν σε ποντίκια με φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα κατέδειξαν ότι η πρωτεΐνη TAK1 είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη του καρκίνου. Οι όγκοι στα ποντίκια που στερούνταν αυτή την πρωτεΐνη παρουσίασαν σημαντική μείωση στην ταχύτητα ανάπτυξής τους, με αποτέλεσμα τα ποντίκια να επιβιώνουν για μακρύτερο χρονικό διάστημα.
Η ομάδα ερευνητών θεωρεί ότι τα ευρήματά τους θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για την ανάπτυξη νέων θεραπευτικών στρατηγικών. Η πιθανότητα δημιουργίας φαρμάκων που θα καταστέλλουν την παραγωγή της TAK1 και, κατά συνέπεια, θα αναστρέφουν αυτόν τον μοριακό διακόπτη, υπόσχεται να παρέχει σημαντική επιπλέον διάρκεια ζωής στους καρκινοπαθείς, βελτιώνοντας παράλληλα την αποτελεσματικότητα των ήδη διαθέσιμων θεραπειών.
«Είναι γνωστό ότι το TAK1 ενισχύει την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων και αποτρέπει τον κυτταρικό θάνατο», δηλώνει η βιολόγος καρκινικών κυττάρων Anne Huber, από το Ινστιτούτο Έρευνας για τον Καρκίνο Olivia Newton-John (ONJCRI) στην Αυστραλία.
«Προτού πλέον γνωρίζουμε ότι τα καρκινικά κύτταρα χρησιμοποιούν αυτή την στρατηγική για να ξεφεύγουν από την επίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος», προσθέτει.
Η Huber και η ομάδα της ερεύνησαν σε βάθος τους μηχανισμούς που σχετίζονται με την επίδραση της πρωτεΐνης TAK1 και πώς αυτή επηρεάζει τα καρκινικά κύτταρα. Φαίνεται ότι τα καρκινικά κύτταρα παρουσιάζουν αντίσταση στις επιθέσεις των CD8⁺ Τ κυττάρων, σταθερούς επιτιθέμενους που αναγνωρίζουν και εξαλείφουν κατεστραμμένα κύτταρα και εισβολείς, όπως οι όγκοι.
Οι CD8⁺ Τ κυτταροί προάγουν την αποτελεσματικότητά τους απελευθερώνοντας χημικές ουσίες, γνωστές ως κυτοκίνες. Όταν η TAK1 είναι εκτός, αυτοί οι χημικοί αγγελιοφόροι φτάνουν πολύ πιο εύκολα τους στόχους τους.
Αν η θνησιμότητα των καρκινικών κυττάρων διευκολύνεται όταν η TAK1 απουσιάζει, αυτό ανοίγει τις πόρτες για την ανάπτυξη πιο αποτελεσματικών θεραπειών. Η TAK1 μπορεί να λειτουργεί ως ασπίδα για τα καρκινικά κύτταρα, αυξάνοντας την ευπάθειά τους στη δράση των διαθέσιμων θεραπειών.
Ενώ η έρευνα έχει εστιάσει έως τώρα σε καρκινικά κύτταρα που αναπτύχθηκαν σε εργαστηριακές συνθήκες και σε ποντίκια, οι προοπτικές να παρατηρήσουμε παρόμοια αποτελέσματα στους ανθρώπους είναι αισιόδοξες, εφόσον γίνουν οι απαραίτητες παραμετροποιήσεις. Η αρχική μας ανάλυση είναι ενθαρρυντική, αλλά φυσικά απαιτείται περαιτέρω εξέταση σε ένα ευρύτερο φάσμα καρκίνων πέρα από το μελάνωμα.
Οι νέες κάμερες AI έχουν καταγράψει πάνω από 10.000 παραβάσεις κόκκινου σηματοδότη
Τα ευρήματα ενισχύουν τη σημασία των ανοσοθεραπειών ως προσεγγίσεων για την καταπολέμηση διαφόρων μορφών καρκίνου. Αυτές οι θεραπείες βασίζονται στην ενδυνάμωση της άμυνας του οργανισμού, σε αντίθεση με την παραδοσιακή χημειοθεραπεία ή την ακτινοβολία, που μπορεί να επιβαρύνουν τον οργανισμό.
Με την ασφάλεια των ασθενών να είναι πλέον πρωταρχικής σημασίας, η επιτακτική ανάγκη για νέες θεραπείες με λιγότερες παρενέργειες είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
Η αναστολή της παραγωγής της πρωτεΐνης TAK1 μπορεί να γίνει εφικτή στο μέλλον, ωστόσο οι ερευνητές θα πρέπει να εξετάσουν τις πιθανές επιπτώσεις στην υπόλοιπη υγεία και να σταθμίσουν τα οφέλη αυτής της παρέμβασης.
«Η αναστολή της TAK1 θα μπορούσε να ενισχύσει τις υπάρχουσες ανοσοθεραπείες, απογυμνώνοντας τους όγκους από αυτήν την προστασία», αναφέρει η ιατρική βιολόγος Tirta Djajawi, από το ONJCRI.
Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο Cell Reports.
