Δεδομένων των πολλών ομοιοτήτων μεταξύ ανθρώπων και χιμπατζήδων, θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι και τα δύο είδη εμπλέκονται ομοίως σε επικίνδυνη συμπεριφορά εντός του ίδιου ηλικιακού εύρους. Για τους ανθρώπους, αυτό είναι προφανώς η εφηβεία. Ωστόσο, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό iScienceαποδεικνύεται ότι στους χιμπατζήδες, είναι τα βρέφη που πρέπει να προσέχετε.
Αφού μελέτησαν βίντεο με 119 άγριους χιμπατζήδες, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η επικίνδυνη συμπεριφορά των χιμπατζήδων κορυφώνεται στη βρεφική τους ηλικία και στη συνέχεια μειώνεται καθώς μεγαλώνουν. Συγκεκριμένα, τεκμηρίωσαν ότι τα βρέφη είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες, οι ανήλικοι 2,5 φορές και οι έφηβοι 2,1 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναλάβουν κινδύνους από τους ενήλικες. Οι χιμπατζήδες ταξινομούνται συνήθως ως βρέφη από τη γέννηση έως περίπου πέντε ετών.
Θηλυκό χιμπατζή που πηδάει
«Ένα από τα κύρια ευρήματα είναι ότι όλα τα παιδιά χιμπατζήδες είναι επικίνδυνα και ότι οι βρέφη και οι ανήλικοι χιμπατζήδες είναι ακόμη πιο επικίνδυνοι από τους έφηβους», δήλωσε η Lauren Sarringhaus, επικεφαλής συγγραφέας του πρόσφατου μελέτη και βιολόγος στο Πανεπιστήμιο Τζέιμς Μάντισον, είπε στο α δήλωση. «Αυτό είναι αξιοσημείωτο γιατί δεν είναι αυτό που βλέπετε στους ανθρώπους».
Η ανάληψη κινδύνων από τους χιμπατζήδες δεν σχετιζόταν με το φύλο τους, ούτε με το πόσο ψηλά ήταν στα δέντρα. Με άλλα λόγια, ήταν εξίσου πιθανό για αρσενικά και θηλυκά βρέφη να αναλαμβάνουν σωματικούς κινδύνους σε οποιοδήποτε ύψος. Η συγκεκριμένη επικίνδυνη συμπεριφορά που μελετήθηκε στους χιμπατζήδες ήταν δωρεάν πτήση—όταν πέφτουν σκόπιμα από ένα κλαδί ή πηδούν από το ένα κλαδί στο άλλο χωρίς κανένα κράτημα. Ο κίνδυνος στην ελεύθερη πτήση είναι να πέσουν και μετά να τραυματιστούν.
Σε σύγκριση με τους χιμπατζήδες, είναι πιο δύσκολο να διερευνηθεί η ανάληψη σωματικού κινδύνου στους ανθρώπους. Δεν μπορούμε να αναδημιουργήσουμε τη συμπεριφορά σε ένα εργαστήριο, αλλά ακόμη και μελέτες που βασίζονται σε παρατηρήσεις ή δεδομένα ερευνών αντιμετωπίζουν το ζήτημα ότι η επικίνδυνη συμπεριφορά στα παιδιά (όπως το να κάνουν μαϊμού μπαρ) συνήθως δεν συνεχίζεται στην ενήλικη ζωή (όπως το αλεξίπτωτο) και αντίστροφα.
Πηδώντας αρσενικό βρέφος
Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η μελέτη φαίνεται να προτείνουμε κάτι νέο για το δικό μας είδος. Με απλά λόγια, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ενώ οι μητέρες χιμπατζήδες μπορούν να συγκρατούν τα παιδιά τους μόνο όσο μπορούν να τα κρατούν σωματικά κοντά, οι άνθρωποι οι γονείς και οι φροντιστές μπορούν να συνεχίσουν να τα παρακολουθούν και τα ανθρώπινα παιδιά απλώς επιβλέπονται περισσότερο. Επιπλέον, εάν δεν είχαμε αυτήν την εκτεταμένη παρακολούθηση, η επικίνδυνη συμπεριφορά μας μπορεί επίσης να κορυφωθεί νωρίτερα αντί να καθυστερήσει στην εφηβεία.
“Ο Bryce διαπίστωσε ότι στην πραγματικότητα οι νεότεροι χιμπατζήδες έκαναν όλα αυτά τα τρελά άλματα και πτώσεις και μειώθηκε σταδιακά καθώς γερνούσαν. Πραγματικά ξύναμε τα κεφάλια μας σκεπτόμενοι, “Τι συμβαίνει;” είπε η συν-ανώτερη συγγραφέας Laura MacLatchy, καθηγήτρια ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο του Michigan, αναφερόμενος στο Br. «Συνειδητοποιήσαμε ότι οι μικρότεροι χιμπατζήδες ήταν απεριόριστοι σε ό,τι κάνουν, μόλις ήταν μακριά από τη μαμά τους και δεν ήταν πλέον κολλημένοι και καβάλα στη μαμά τους».
Σύμφωνα με ενδείξεις από προηγούμενες εργασίες, το παιχνίδι με χιμπατζήδες μπορεί να τους βοηθήσει να ασκήσουν ικανότητες που σχετίζονται με την κίνηση ή να κατανοήσουν τα αποτελέσματα της επικίνδυνης συμπεριφοράς κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου της ζωής τους—είναι νέοι, ελαφρύς, έχουν πιο «σπογγώδη» οστά και έχουν λιγότερες πιθανότητες τραυματισμού.
Πράγματι, οι βρέφη χιμπατζήδες συχνά αναλαμβάνουν τους εν λόγω κινδύνους ενώ παίζουν, εξήγησε ο MacLatchy, για να αποκτήσουν τις φυσικές ικανότητες και την αυτοπεποίθηση που απαιτούνται για μια δενδρώδη ύπαρξη. «Η ικανότητα ως ενήλικας εξαρτάται πραγματικά από την εξάσκηση όταν είσαι μικρός», πρόσθεσε. “Το παιχνίδι ως εξάσκηση μπορεί να είναι μέρος αυτού που συμβαίνει με αυτά τα παιδιά. Και πάλι, μπορεί να μην υπάρχει κανένας εμπόδιος τους.”
PopSci 2025 Τα καλύτερα νέα
VIA: popsci.com
