Ένα από καιρό χαμένο δεύτερο απομνημονεύματα που έγραψε ένας διάσημος Βρετανός στρατιώτης του 19ου αιώνα ονόματι Shadlock Byfield επανεμφανίστηκε σε ένα μάλλον απροσδόκητο μέρος – το Κλίβελαντ του Οχάιο. Όπως εξηγείται σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Journal of British Studiesτο δεύτερο βιβλίο του Byfield απεικονίζει έναν πολύ διαφορετικό βετεράνο πολέμου από αυτόν που περιγράφεται στην πρώτη του αυτοβιογραφία που γράφτηκε 11 χρόνια νωρίτερα.
Ποιος ήταν ο Shadrack Byfield;
Αν και μπορεί να μην είναι γνωστό όνομα, πολλοί από τους πρώιμους λάτρεις της ιστορίας της Αμερικής το γνωρίζουν καλά Shadrack Byfield. Ο Βρετανός στρατιώτης υπηρέτησε στο Fort George κοντά στον ποταμό Νιαγάρα κατά τη διάρκεια του Πόλεμος του 1812πολεμώντας σε πολλαπλές μάχες κατά τη διάρκεια της περίπου τριετούς σύγκρουσης.
Κάποια στιγμή, ένα τραύμα από σφαίρα μουσκέτ ανάγκασε τους γιατρούς να ακρωτηριάσουν τον αριστερό πήχη του Μπάιφιλντ —χωρίς αναισθησία. Αφού έμαθε ότι το άκρο του είχε πεταχτεί σε έναν «σωρό κοπριάς», ο στρατιώτης που αναρρώνει φέρεται να το πήρε ο ίδιος για να το θάψει σε ένα αυτοσχέδιο φέρετρο.
Ο Byfield επέστρεψε στην Αγγλία μετά τον πόλεμο, αλλά η αναπηρία του τον εμπόδισε να επιστρέψει στην προηγούμενη δουλειά του ως υφαντής. Αφού ονειρεύτηκε ένα «όργανο» για να λύσει το πρόβλημα, ο Byfield ζήτησε από έναν κοντινό σιδερά να του φτιάξει το εργαλείο. Το 1840, ο βετεράνος δημοσίευσε Μια αφήγηση της υπηρεσίας στρατιώτη ενός ελαφρού λόχουένα απομνημόνευμα που περιγράφει λεπτομερώς αυτές και άλλες εμπειρίες.
Ένα νέο κεφάλαιο
Για περισσότερα από 200 χρόνια, οι ιστορικοί πίστευαν ότι το βιβλίο του 1840 ήταν το μοναδικό χειρόγραφο του Byfield. Ωστόσο, ο ιστορικός Eamonn O’Keeffe του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ ανακάλυψε πρόσφατα το μοναδικό γνωστό αντίγραφο ενός εντελώς ξεχωριστού βιβλίου στη βιβλιοθήκη της Western Reserve Historical Society στο Κλίβελαντ του Οχάιο. Αλλά σε αντίθεση με την πρώτη δημοσίευση του Byfield, του 1851 Ιστορία και μετατροπή ενός Βρετανού στρατιώτη αφηγείται την ιστορία της ζωής του από μια πολύ διαφορετική οπτική γωνία.
«Στην αφήγηση του 1840, ο Μπάιφιλντ προσπάθησε να εντυπωσιάσει τους πλούσιους θαμώνες παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως υπάκουο στρατιώτη και άξιο βετεράνο», Ο’Κίφ είπε σε συνοδευτική δήλωση. «Τα απομνημονεύματα του 1851, αντίθετα, ήταν μια ιστορία πνευματικής λύτρωσης, με τον Μπάιφιλντ να εντοπίζει την πρόοδό του από επαναστάτη αμαρτωλό σε πιστό και μετανοημένο Χριστιανό».
Το δεύτερο βιβλίο είναι επίσης πολύ πιο εξομολογητικό. Οπου Μια Αφήγηση εξερεύνησε τις εμπειρίες ενός Byfield που συντηρούσε «άνετα» την οικογένειά του για σχεδόν 20 χρόνια μετά τη λήψη του προσθετικού αντιβραχίου του, Ιστορία και μετατροπή περιγράφει τους χρόνιους πόνους και τις καθημερινές του δυσκολίες λόγω του τραυματισμού.
«Τώρα ευχαρίστησε τον Κύριο να με ταλαιπωρήσει με έναν βίαιο ρευματικό πόνο στον δεξιό μου ώμο, από τον οποίο [musket] Η μπάλα κόπηκε», γράφει ο Byfield στο τελευταίο βιβλίο. «Ήμουν σε αυτή την κατάσταση για σχεδόν τρία χρόνια… συχνά δεν μπορούσα να σηκώσω το χέρι μου στο κεφάλι μου, ούτε ένα φλιτζάνι τσαγιού στο στόμα μου».
Άλλες αναμνήσεις δεν ήταν πιο κολακευτικές, όπως το να εγκαταλείψει τα στρατιωτικά του καθήκοντα για να συμμετάσχει σε μια λεηλασία εκδρομή με άλλους στρατιώτες.
«Τέτοια μη κολακευτικά περιστατικά απουσιάζουν εμφανώς από τις προηγούμενες αναφορές του Byfield για τη στρατιωτική του θητεία», είπε ο O’Keeffe. «Στα απομνημονεύματα του 1851, ο βετεράνος μένει επίσης σε περιόδους χρέους, ασθένειας και ανεργίας μετά την επιστροφή του στην Αγγλία.
Νέες λεπτομέρειες για την ανθεκτικότητα
Οι δυσκολίες του Byfield δεν τελείωσαν μετά τη δημοσίευση Ιστορία και μετατροπή. Το 1853, άλλοι ενορίτες της εκκλησίας τον κατηγόρησαν ότι τραυμάτισε το μάτι και το πρόσωπο ενός αντιπάλου χρησιμοποιώντας το σιδερένιο γάντζο του προσθετικού του. Η διαμάχη ήταν μέρος μιας ευρύτερης εμπλοκής για τον νόμιμο έλεγχο του παρεκκλησίου του χωριού, η οποία τελικά εξελίχθηκε σε εμπρησμό, βανδαλισμούς, ακόμη και ταραχές. Αν και δεν καταδικάστηκε ποτέ για έγκλημα, ο Byfield και οι υποστηρικτές του έχασαν τελικά τον αγώνα και τη δουλειά του εκείνη την εποχή.
Μέχρι το 1856, ο Byfield ήταν χήρος και επέστρεψε στη γενέτειρά του. Ενώ παντρεύτηκε μια δεύτερη σύζυγο, συνέχισε μερικές φορές να δυσκολεύεται οικονομικά. Το 1867, δημοσίευσε μια άλλη προσωπική αφήγηση, Η ξεφτιλισμένη ελπίδακαι πέθανε σε ηλικία 84 ετών το 1874. Δεν είναι γνωστό ότι υπάρχουν αντίγραφα αυτού του τρίτου και τελευταίου βιβλίου.
«Η αποκάλυψη αυτών των νέων λεπτομερειών για τη ζωή του παρέχει αξιοσημείωτη εικόνα για τον πόνο και την ανθεκτικότητα των Βρετανών στρατιωτών που επιστρέφουν στην πατρίδα του», είπε ο O’Keeffe. «Τα απομνημονεύματα του Byfield του 1851 τονίζουν τις προκλήσεις της μεταπολεμικής επανένταξης, ειδικά για τους βετεράνους με αναπηρίες, στις δεκαετίες μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους».
VIA: popsci.com
