Οι αρχαιολόγοι συχνά εστιάζουν στο τι μπορούν να πουν τα σκελετικά υπολείμματα για το πώς και πότε πέθαναν οι αρχαίοι λαοί. Αλλά οι τελευταίες στιγμές ενός ατόμου απέχουν πολύ από την πλήρη ιστορία της ζωής του. Αναλύοντας χαρακτηριστικά όπως τα δόντια τους, οι ερευνητές μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα όχι μόνο το άτομο ως ενήλικο, αλλά και πώς αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του.
Στην Ιταλία, μια ομάδα στο Πανεπιστήμιο Sapienza της Ρώμης διεξήγαγε την πρώτη οδοντιατρική μελέτη αυτού του είδους για μια κοινότητα της Εποχής του Σιδήρου 35 μίλια νότια της σημερινής Νάπολης. Μετά την ανάλυση της μικροσκοπικής σύνθεσης των δοντιών από τους αρχαίους Ιταλούς, φαίνεται ότι οι άνθρωποι που ζούσαν κοντά στο Pontecagnano απολάμβαναν μια ποικίλη διατροφή που αντανακλούσε μια εποχή αυξημένων αλληλεπιδράσεων με τις κοντινές μεσογειακές κοινωνίες. Τα ευρήματά τους αναφέρονται λεπτομερώς σε μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα στο περιοδικό PLOS One.
Τα αρχαιολογικά αρχεία στο Pontecagnano καλύπτουν πολλούς πολιτισμούς και χρονολογούνται από την εποχή του χαλκού (3500–2300 π.Χ.). Μέχρι τον 7ο αιώνα, η περιοχή ήταν το σπίτι του Ετρούσκουςο οποίος κατείχε την περιοχή μέχρι την άφιξη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα τέλη του 4ου αιώνα. Οι Ετρούσκοι έθαβαν συχνά τους νεκρούς τους σε νεκροπόλεις, όπου η ομάδα του Πανεπιστημίου Sapienza ανακάλυψε 30 δόντια από 10 άτομα που πέθαναν κατά τον 7ο και τον 6ο αιώνα.
«Τα δόντια των κατοίκων της Εποχής του Σιδήρου του Pontecagnano άνοιξαν ένα μοναδικό παράθυρο στη ζωή τους: μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε την παιδική ανάπτυξη και την υγεία με αξιοσημείωτη ακρίβεια», ο συν-συγγραφέας της μελέτης και αρχαιολόγος Roberto Germano είπε σε δήλωση.
Ανέλυσαν τα μοτίβα ανάπτυξης που εμφανίζονται στους οδοντικούς ιστούς και στη συνέχεια συνέκριναν τα προκύπτοντα δεδομένα μεταξύ κυνόδιων και γομφίων για να προσδιορίσουν τα πρώτα έξι χρόνια της ζωής κάθε ατόμου. Αυτό αποκάλυψε μικρά γεγονότα άγχους που συνδέονται με διατροφικές αλλαγές, συχνά μεταξύ της ηλικίας ενός και τεσσάρων ετών. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι μεταβαλλόμενες πηγές διατροφής πιθανότατα έκαναν τα μικρά παιδιά ευαίσθητα σε ασθένειες, οι οποίες άφηναν μακροχρόνιες ενδείξεις στα δόντια τους.
Ωστόσο, η διατροφή τους ήταν απίστευτα διαφοροποιημένη μέχρι την ενηλικίωση. Οι εξετάσεις οδοντικής πλάκας έδειξαν υπολείμματα από μια σειρά τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων των οσπρίων και των δημητριακών, καθώς και «άφθονους υδατάνθρακες και τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση». Αυτά τα χημικά ίχνη υποστηρίζονται από την υπάρχουσα ιστορική κατανόηση της εποχής, η οποία παρουσίαζε αυξημένο εμπόριο με άλλες κοινωνίες γύρω από τη Μεσόγειο.
Η ομάδα πιστεύει ότι η προσέγγισή τους αντιπροσωπεύει μια απόδειξη της ιδέας για τη χρήση οδοντιατρικής ανάλυσης για την προσφορά εξατομικευμένων γνώσεων για την ατομική ζωή των αρχαίων λαών. Αν και δεν προορίζονται ως ευρήματα αντιπροσωπευτικά της ευρύτερης ετρουσκικής περιοχής, η ανάλυση δείχνει μια πιο οικεία ματιά στην ύπαρξη της Εποχής του Σιδήρου.
«Η μελέτη… καθιστά δυνατό να προχωρήσουμε πέρα από τη στενή εστίαση στην περίοδο κοντά στον θάνατό τους και φέρνει στο προσκήνιο τη ζωή του καθενός από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους», εξήγησε η συν-συγγραφέας της μελέτης Alessia Nava.
VIA: popsci.com
