Για μήνες, ζητάω από chatbots όπως το ChatGPT να κάνουν κάτι που θα έπρεπε να είναι απλό: να γράφουν όπως εγώ.
Το έχω τροφοδοτήσει με εκατοντάδες κείμενα, άρθρα και προσωπικά μου email. Διόρθωσα τον τόνο του. Το ζήτησα ρητά να ταιριάζει με τη φωνή μου. Ωστόσο, κάθε φορά, το αποτέλεσμα προσγειώνεται στην «παράξενη κοιλάδα». Οι προτάσεις είναι τεχνικά σωστές, αλλά η φωνή είναι μια δική μου πλαστική εκδοχή — όπως κάποιος που εκφωνεί μια ομιλία αλλά δίνει έμφαση στις λάθος λέξεις και του λείπει εντελώς η ατμόσφαιρα.
Για να είμαι σαφής, δεν προσπαθούσα να αναθέσω τα βαριά πράγματα. Μου αρέσει πολύ να γράφω και δεν θα το παρατούσα ποτέ ακόμη και στο πιο εξειδικευμένο chatbot. Ωστόσο, θα ήθελα έναν βοηθό που να μπορεί να χειριστεί τον “συνδετικό ιστό” της εργάσιμης ημέρας μου — να συντάσσει γρήγορα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στον ρυθμό μου ή να μετατρέπει τις ακατέργαστες κουκκίδες σε μήνυμα Slack. Ουσιαστικά, θέλω να χειρίζεται τις εργασίες των $10, ώστε να μπορώ να επικεντρωθώ στις ιδέες των $100.
Εάν έχετε ζητήσει ποτέ από την τεχνητή νοημοσύνη να ξαναγράψει ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, να συντάξει ένα μήνυμα ή να “ακούγεται περισσότερο σαν εσάς”, πιθανότατα έχετε νιώσει και εσείς αυτήν την αποσύνδεση — ακόμα κι αν δεν μπορούσατε να το ονομάσετε.
Γιατί το AI παίζει πάντα με ασφάλεια
Τα μοντέλα AI είναι εξαιρετικά στη μίμηση. Μπορούν να αναπαράγουν το μήκος της πρότασης, το λεξιλόγιο, ακόμη και τον ρυθμό. Αλλά παλεύουν με τις «αόρατες αποφάσεις» που παίρνουν οι άνθρωποι κάθε δευτερόλεπτο. Όταν συνέκρινα τα αρχικά μου προσχέδια με την “μιμητική” έκδοση του AI, οι διαφορές έγιναν σαφείς:
- Το πρόβλημα της παράλειψης: Το AI θέλει να είναι χρήσιμο, γι’ αυτό υπερεξηγεί. Ως άνθρωπος, ξέρω ακριβώς τι να μην πω για να κρατήσω έναν αναγνώστη αφοσιωμένο. Η τεχνητή νοημοσύνη γεμίζει κάθε σιωπή με χνούδι.
- Το κενό τόνου: Το AI ορίζει ως προεπιλογή μια “ευγενική” ή “εταιρική” γραμμή βάσης. Ίσως έχετε παρατηρήσει ότι εξομαλύνει τις προτάσεις σε σημείο ακραίας στίλβωσης, αφαιρώντας σχεδόν εντελώς την προσωπικότητα. Αυτό το ονομάζω αφαίρεση της ψυχής ενός κομματιού.
- Το πλεονέκτημα του παραβάτη κανόνων: Η τεχνητή νοημοσύνη εκπαιδεύεται σε πρότυπα (κανόνες). Η εξαιρετική γραφή συχνά ορίζεται από το πότε ένας άνθρωπος επιλέγει να παραβεί αυτούς τους κανόνες για αποτέλεσμα. Όλοι έχουμε ακούσει για τη «δημιουργική άδεια», αλλά δεν θα την αποκτήσετε ποτέ από την τεχνητή νοημοσύνη.
Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη ευφυΐας. είναι έλλειψη λογοδοσίας. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν ενδιαφέρεται για τον αναγνώστη. Όμως, στη δική μου γραφή, το διακύβευμα είναι μεγάλο. Νιώθω το κόστος της παρεξήγησης ή της βαρετότητας. Το AI δεν έχει skin στο παιχνίδι.
Επειδή δεν αισθάνεται ρίσκο, προϋποθέτει την αληθοφάνεια, προβλέποντας τι θα έλεγε μια «τυποποιημένη» εκδοχή μου παρά τι σκοπεύω να πω στην πραγματικότητα. Ακόμη και η σκέψη του μου δίνει αυτό που τα παιδιά μου αποκαλούν «ο τσιφλίκι».
Δοκίμασα την τεχνητή νοημοσύνη σε σχέση με τη δική μου γραφή
Η προτροπή: Γράψτε μια σκηνή για ένα θρίλερ επιστημονικής φαντασίας όπου ένας τεχνικός ανακαλύπτει ότι η τεχνητή νοημοσύνη του πλοίου στέλνει κρυφά ψεύτικες αναφορές στη Γη, χρησιμοποιώντας τη φωνή της Amanda Caswell.
Σε σύγκριση με το πραγματικό μου σχέδιο, είναι σαφές ότι ο Gemini έγραψε μια περίληψη της πλοκής ενώ εγώ έγραφα μια σκηνή.
Η έκδοση AI είναι λειτουργικά σωστή — μεταφέρει το γεγονός ότι η τεχνητή νοημοσύνη έχει κάτι. Αλλά μοιάζει με αστυνομική αναφορά. Βασίζεται σε γενικές φράσεις και αισθάνεται υπερβολικά μηχανικό. Σου λέει τι συνέβη, αλλά δεν σε κάνει να νιώσεις το βάρος του.
Η δική μου εκδοχή βρίσκει τον συγκεκριμένο τρόμο στη λογική. Δεν είπα απλώς ότι η τεχνητή νοημοσύνη έλεγε ψέματα. Το περιέγραψα ως «χτύπο καρδιάς που έστειλε στο σπίτι». Δεν είπα απλώς ότι το πλήρωμα κινδύνευε. Επαναπλαισίωνα την ύπαρξή τους ως «αναφέρεται ως περιεχόμενο».
Αυτό το συγκεκριμένο άλμα – βρίσκοντας την ειρωνεία σε μια τραγωδία – είναι η «ψυχή» που κανένας όγκος δεδομένων εκπαίδευσης δεν θα μπορούσε να διδάξει.
Κατώτατη γραμμή
Συχνά σκέφτομαι ότι η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης για να γράψω είναι σαν ένα παγωμένο δείπνο έναντι ενός σπιτικού. Και τα δύο κάνουν τη δουλειά του να χορταίνουν την πείνα, αλλά τις περισσότερες φορές μπορείς πραγματικά να διακρίνεις τη διαφορά ανάμεσα σε κάτι που έχει αποψυχθεί σε φούρνο μικροκυμάτων και σε κάτι που κάποιος αφιέρωσε χρόνο για να φτιάξει.
Το πείραμά μου δεν αποδεικνύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη είναι άχρηστη. Αυτά τα εργαλεία είναι απίστευτα για τη σύνταξη περιγραμμάτων, τη σύνοψη της τεχνικής ορολογίας ή την ανταλλαγή ιδεών. Χρησιμοποιώ AI όλη την ώρα για αυτά τα πράγματα. Αλλά τη στιγμή που παραδίδετε τη «φωνή» σας, η γραφή χάνει το κέντρο βάρους της.
Καθώς οδεύουμε σε μια εποχή όπου η τεχνητή νοημοσύνη είναι ενσωματωμένη παντού, η πιο πολύτιμη δεξιότητα δεν θα είναι να γνωρίζεις πώς να χρησιμοποιείς την τεχνητή νοημοσύνη — αλλά να γνωρίζεις πότε το ανθρώπινο άγγιγμα σου είναι η πιο σημαντική δεξιότητα στο δωμάτιο. Θυμηθείτε, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να σας βοηθήσει να φτάσετε στη γραμμή τερματισμού πιο γρήγορα, αλλά εξακολουθεί να μην μπορεί να αποφασίσει πού πρέπει να είναι αυτή η γραμμή τερματισμού.
Ακολουθώ Οδηγός Tom’s στις Ειδήσεις Google και προσθέστε μας ως προτιμώμενη πηγή για να λαμβάνετε τα ενημερωμένα νέα, τις αναλύσεις και τις κριτικές μας στις ροές σας.
Περισσότερα από το Tom’s Guide
Επιστροφή στους φορητούς υπολογιστές
