Η αποδυνάμωση του Κογκρέσου των ΗΠΑ γίνεται ολοένα και πιο εμφανής, ιδίως κατά τη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αποτυχημένη επιχείρηση απαγωγής του εκλεγμένου ηγέτη της Βενεζουέλας, Νικολά Μαδούρο, και της συζύγου του, Σίλια. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με ανάλυση του Guardian, φανερώνει τις ριζικές αλλαγές στη διαχείριση εξωτερικής πολιτικής από τον Τραμπ.
«Μόνο αφού ξεκίνησε η επιχείρηση απαγωγής του Μαδούρο, η κυβέρνηση ενημέρωσε τα μέλη της ‘ομάδας των οκτώ’ του Κογκρέσου»
Ο Τραμπ αγνόησε πλήρως την υποχρέωση του Κογκρέσου να γνωρίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, κρατώντας στο σκοτάδι τα ανώτερα μέλη μέχρι την εκδήλωση της επιχείρησης. Η στρατηγική αυτή υποδηλώνει μια επικίνδυνη παράκαμψη των θεσμικών ελέγχων και ισορροπιών που ορίζονται από το αμερικανικό Σύνταγμα.
Όπως παρατήρησε το Guardian, η διαχείριση της ενημέρωσης προς το Κογκρέσο αυτή τη φορά διαφέρει σημαντικά από τη διαδικασία που ακολουθήθηκε όταν ο Κασέμ Σουλεϊμανί σκοτώθηκε το 2020. Τότε, οι ηγέτες του Κογκρέσου είχαν ενημερωθεί άμεσα, κάτι που φαίνεται να αποτελεί παρελθόν.
Η επιχείρηση κατά του Μαδούρο θέτει σε αμφισβήτηση τη σημασία του Νόμου για τα Πολεμικά Εξουσιοδοτήματα του 1973, ο οποίος απαιτεί από τον πρόεδρο να ενημερώσει το Κογκρέσο εντός 48 ωρών, αναμένοντας την έγκρισή του για στρατιωτικές ενέργειες.
Η συγκεκριμένη νομοθεσία, που ψηφίστηκε μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ, ήρθε ως αντίκτυπος στη υπερεξουσία των προεδρών. Στην περίπτωση του Τραμπ, οι αντιλήψεις περί ανεξέλεγκτων προεδρικών εξουσιών είναι προφανείς, ενώ η νομοθεσία φαίνεται να έχει μικρή αποδοτικότητα, όπως καταδεικνύουν οι μακροχρόνιοι πόλεμοι στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Μάλιστα, η μη ερώτηση για τη στρατιωτική κινητοποίηση στα ανοικτά της Βενεζουέλας ή για τις θανατηφόρες επιθέσεις κατά φερόμενων ναρκωτικών σκαφών υποδηλώνει μια συνεχιζόμενη περιφρόνηση για τους θεσμικούς περιορισμούς.
Σοβαρές Αντιδράσεις
Αυτή η στάση του Τραμπ έχει προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις από πλευράς Δημοκρατικών, οι οποίοι απαιτούν διαφάνεια και ενημέρωση σχετικά με στρατιωτικές αποφάσεις. Η πρώην πρόεδρος της Βουλής, Νάνσι Πελόσι, κατήγγειλε την απόπειρα του Τραμπ να περιθωριοποιήσει το Κογκρέσο, ενώ οι επικρίσεις εντείνονται από υψηλόβαθμα μέλη, όπως ο Μαρτ Γουόρνερ.
Σημαντική είναι η τοποθέτηση του βουλευτή, Τιμ Κέιν, ο οποίος προειδοποιεί για τις συνέπειες της παράκαμψης του Κογκρέσου. Με εύγλωττο τρόπο καταδεικνύει ότι η χρήση στρατιωτικής δύναμης αντίκειται στις διαδικασίες που διασφαλίζουν τη δημοκρατική εποπτεία.
Σημειώνεται ότι οι αντιδράσεις από την πλευρά των Ρεπουμπλικάνων είναι προφανώς ήπιες, δείχνοντας μια τάση υποχώρησης των μελών του Κογκρέσου έναντι του προεδρικού κύρους. Στα παραδείγματα περιλαμβάνεται η αλλαγή στάσης του γερουσιαστή Μάικ Λι.
Εν κατακλείδι, η διαχείριση του ζητήματος Μαδούρο δείχνει ότι η εξωτερική πολιτική υπό την προεδρία Τραμπ είναι σε πρώτη θέση, ανάγοντας ζητήματα που πλήττουν τη συνταγματική διαδικασία σε δεύτερη μοίρα. Η κατάσταση αυτή θέτει καίρια ερωτήματα για το μέλλον της πολιτικής ισορροπίας στην Αμερική.
